Uzasadnienie
W dniu 21 czerwca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła wniesiona za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. skarga J. B.-K. dotycząca przekazania zwrotu podatku od towarów i usług na poczet zajęć wierzytelności Komornika Rewiru I w R. W dalszej kolejności zarządzeniem z dnia 23 czerwca br. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez dokładne wskazanie zaskarżonej czynności lub też numeru i daty zaskarżonego aktu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano skarżącego o kognicji sądów administracyjnych poprzez zacytowanie treści art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący nadesłał pismo, w którym oświadczył, iż przedmiotem jego skargi jest odpowiedź na skargę (datowana na dzień [...] 2006 r. o nr [...]) wniesioną do Izby Skarbowej w K. na świadome popełnienie wykroczenia przez pracowników Urzędu Skarbowego w R..
Dyrektor Izby Skarbowej w K. w odpowiedzi na skargę wniesioną w nn. sprawie wniósł z kolei o jej odrzucenie ze względu na regulacje prawne zawarte w art. 227 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
W myśl art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej w skrócie ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień, lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach w zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Nadto w świetle art. 3 § 3 wyżej cytowanej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Wreszcie zgodnie z art. 4 ustawy ppsa rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.
Tymczasem skarżący nie skarży żadnego aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. Taki akt nie został bowiem wydany, gdyż nie jest nim odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2006 r. Nr [...]. Nie może ona zostać potraktowana jako decyzja administracyjne, nie jest postanowieniem w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego, nie jest też żadnym innym aktem podlegającym zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nie jest wreszcie wyrazem czynności podlegającej zaskarżeniu z mocy art. 3 § 2 pkt 4 ustawy ppsa.
Odnosząc się natomiast do kwestii będącej przedmiotem skargi, należy stwierdzić, iż skarżący pismem z dnia [...] 2006 r. wniósł skargę na działania pracowników Urzędu Skarbowego w R.. Nastąpiło to w trybie postępowania skargowego, uregulowanego przepisami działu VII kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem tego rodzaju postępowania może być w szczególności, zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 kpa). Pismem z dnia [...] 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. zawiadomił skarżącego o sposobie załatwienia sprawy uznając skargę za bezzasadną.
Zawiadomienie takie z kolei nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.