Uzasadnienie
Radca prawny, występujący w imieniu skarżącej Spółki, wniósł skargę na oznaczoną wyżej decyzję, w związku z czym wezwano go do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to doręczono w dniu 15 grudnia 2008 r., zaś w dniu 22 grudnia 2008 r. (data nadania) radca prawny, powołując się na pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącą do innej sprawy, które jednocześnie przedstawił Sądowi, wniósł o przedłużenie terminu do nadesłania pełnomocnictwa "ze względu na długi czas potrzebny na uzyskanie pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi związanego z okresem świątecznym".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że brak należytego pełnomocnictwa do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu, i powinien być uzupełniony poprzez wystosowanie wezwania do wnoszącego skargę pełnomocnika (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2006 r., sygn. akt OSK 43/06, LEX 236547). Wezwania takiego dokonuje się w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., stanowiącego, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. Zgodnie z kolei z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 22 grudnia 2008 r. (poniedziałek). Niepodobna przecież przyjąć, że brak skargi na określoną decyzję może być usunięty poprzez nadesłanie pełnomocnictwa uprawniającego do zaskarżenia innego aktu administracyjnego, choćby był on skierowany do tego samego podmiotu.
Podobnie okoliczności związane z okresem świątecznym – poza wyjątkiem wskazanym w art. 83 § 2 P.p.s.a., który jednak w niniejszej sprawie nie zachodzi – nie mają wpływu na bieg terminu do usunięcia braku formalnego skargi, zwłaszcza w sytuacji, w której ów okres rozpoczął się już po upływie wspomnianego terminu.
Podkreślić również trzeba, że termin ten jest terminem ustawowym, co w praktyce oznacza, iż nie może on zostać przedłużony. Stosownie bowiem do art. 84 P.p.s.a. możliwość przedłużenia terminu z ważnej przyczyny przewidziano wyłącznie w stosunku do terminów sądowych.
W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.