Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej, działając m.in. na podstawie art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1619), utrzymała w mocy własne postanowienie, uznające za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez W. A. w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].
Postanowienie zawierało pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w terminie 30 dni od daty jego doręczenia.
Stosując się do pouczenia zawartego w powyższym postanowieniu, W. A. złożył na nie w dniu 19 sierpnia 2015 r. (data nadania) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Odpowiadając na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że w czasie, który upłynął od momentu wydania zaskarżonego postanowienia do wniesienia skargi, nastąpiła zmiana art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "ppsa"), zawierającego katalog aktów i czynności, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Według nowego brzmienia art. 3 § 2 pkt 3 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Przepis w powyższym brzmieniu został wprowadzony na podstawie art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658, dalej "ustawa zmieniająca"). W art. 2 tej ustawy zawarto uregulowanie, z którego wynika, że art. 3 § 2 pkt 3 ppsa do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy zmieniającej, ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. Ustawa ta została ogłoszona w dniu 14 maja 2015 r. i weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r.
Z przytoczonych przepisów wynika, że do postępowań wszczętych od dnia 15 sierpnia 2015 r. zastosowanie znajduje przepis art. 3 § 2 pkt 3 ppsa w nowym brzmieniu.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż postępowanie zostało wszczęte po dniu 15 sierpnia 2015 r. W konsekwencji pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, wprawdzie prawidłowe na dzień jego wydania na podstawie obowiązujących w tej dacie przepisów, jest już nieaktualne. Zgodnie bowiem z nowym brzmieniem art. 3 § 2 pkt 3 ppsa wyłączone spod kontroli sądowoadministracyjnej zostały postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela ma charakter incydentalny, nie rozstrzyga o istocie sprawy, a poprzedza jedynie rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego. W pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest jednak zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej, tj. postanowienia organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów.
W świetle powyższego, zaskarżone postanowienie nie może zostać poddane kontroli sądu administracyjnego. Skargę wniesioną w niniejszej sprawie należy więc uznać za niedopuszczalną. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.