Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 grudnia 2014 r. ustanowiono dla skarżącej – K. F. radcę prawnego z urzędu.
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2015 r. jej skarga została odrzucona.
Przy piśmie procesowym z dnia 18 marca 2015 r., zawierającym wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej stronie z urzędu, pełnomocnik nadesłał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej postanowienia.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje:
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z treścią § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 490) stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 (czyli 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, Ponieważ przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego, a działania pełnomocnika miały miejsce w postępowaniu międzyinstancyjnym i ograniczyły się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stąd też wspomniana kwota (120 zł) stanowi wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie wspomnianej opinii. Wynagrodzenie to zostało powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. 27,6 zł.
Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.