Uzasadnienie
A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr [...] określającą wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych od dokonanej w dniu 7 listopada 2007 r. sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr [...], położonego w C. przy ul. [...] (akt notarialny Rep. "A" nr [...]) na kwotę [...] zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 września 2013 r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 400 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, adresowana do skarżącego, awizowana była z powodu nieobecności adresata w dniu 23 września 2013 r. a następnie w dniu 24 września 2013 r. wydana została adresatowi.
Wpis od skargi w wymaganej kwocie uiszczony został w dniu 3 października 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Orzecznictwo sądowe zgodne jest przy tym co do tego, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne w skutkach z nieuiszczeniem wpisu (por. np. postanowienia NSA: z dnia 1 lutego 2011r., sygn. akt II OSK 60/11, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 965219; z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/11, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 965208). Ponieważ w rozpatrywanej sprawie siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 1 października 2013 r. zaś skarżący uiścił go dopiero w dniu 3 października 2013 r. (co wynika z kasowego potwierdzenia uiszczenia wpisu), termin nie został zachowany, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi z art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie wskazanego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.