Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji oddalające skargę A Sp. z o.o. w G. (dalej "strona skarżąca") na czynność egzekucyjną, tj. zajęcie rachunku bankowego.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 sierpnia 2016 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi na powyższe postanowienie przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka polecona z dnia 31 sierpnia 2016 r. skierowana do strony skarżącej i zawierająca m.in. powyższe wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została doręczona upoważnionemu pracownikowi w dniu 6 września 2016 r.
Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "ppsa"), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, publ. LEX nr 516658). Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 ppsa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005/5/91).
W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braku skargi, wyznaczony w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie z dniem 13 września 2016 r.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji.