Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 listopada 2008 r. skarżący Ł. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta M. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za okres od 1 maja 2007 r. do 31 grudnia 2007 r.
Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2008 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 grudnia 2008 r., zaś termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 5 stycznia 2009 r.
Następnie w piśmie z dnia 7 stycznia 2009 r. (data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym w K.), nadesłanym jednocześnie za pomocą faxu do tutejszego Sądu w dniu 7 stycznia 2009 r., skarżący wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, zgodnie z treścią zarządzenia tutejszego Sądu z dnia 10 grudnia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Brakiem formalnym skargi jest niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w sytuacji, gdy podlega ona wpisowi stosunkowemu.
Z kolei na mocy art. 215 § 1 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
W niniejszej sprawie skarżący Ł. J., w wezwaniu Sądu doręczonym mu w dniu 29 grudnia 2008 r., został pouczony o konsekwencjach jego niewykonania w wyznaczonym terminie i pomimo tego uzupełnił wskazany brak formalny skargi w dniu 7 stycznia 2009 r., a więc po upływie wyznaczonego terminu. Natomiast termin zakreślony dla dopełnienia tej czynności upłynął bezskutecznie, zgodnie z przywołanym pouczeniem, w dniu 5 stycznia 2009 r.
Mając zatem na uwadze powyższe, na mocy przywołanych przepisów oraz przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.