Uzasadnienie
Działający przez profesjonalnego pełnomocnika R. F. (dalej jako strona, skarżący), złożył skargę na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako organ, DKIS) bez uiszczenia wpisu sądowego. Nadto pełnomocnik nie dołączył do skargi pełnomocnictwa, co stanowiło brak formalny skargi.
W konsekwencji zarządzeniami z 18 sierpnia 2023 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł, ustalonego na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 221, poz. 2193), oraz do nadesłania oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym bądź przed sądami administracyjnymi. W obu wezwaniach wskazano, że usunięcie braków skargi winno nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania te zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego elektronicznie 29 września 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ skarżący nie uiścił wpisu od skargi, ani nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – dalej jako ppsa), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 ppsa). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa).
Z powołanej regulacji wynika zatem, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, został on także prawidłowo pouczony o siedmiodniowym terminie wykonania wezwania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku nie uiszczenia wymaganego prawem wpisu w zakreślonym terminie.
Odnosząc się do braku formalnego powołać należy art. 37 § 1 ppsa, zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi uniemożliwiającym nadanie sprawie dalszego biegu. Z tego względu, zgodnie z art. 49 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa).
Sąd ustalił, że w aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo szczególne, uprawniające do reprezentowania wyłącznie przed DKIS. Złożenie pełnomocnictwa na etapie postępowania administracyjnego nie zwalnia pełnomocnika występującego w sprawie sądowoadministracyjnej od obowiązku dołączania do akt sprawy pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym. Pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 ppsa i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku doręczenia pełnomocnictwa na wezwanie sądu (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lipca 2022 r., sygn. akt I OSK 1879/21).
W konsekwencji siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braku formalnego skargi, liczony od daty doręczenia wezwania, upłynął bezskutecznie 6 października 2023 r.
Z tego względu, Sąd postanowił jak w sentencji z mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ppsa.