Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 października 2012 r. wezwano pełnomocnika skarżącego, będącego radcą prawnym, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 750 zł.
W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Następnie przy piśmie z dnia 7 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącego nadesłał, na wezwanie referendarza sądowego, urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. W jego ramach wnioskodawca oświadczył, że osiąga dochody z działalności gospodarczej w wysokości około 3000 zł i że ma na utrzymaniu niepracującą żonę i dwójkę dzieci. Jako jedyny składnik swojego majątku wskazał mieszkanie kupione ze środków uzyskanych z kredytu hipotecznego, który będzie spłacany przez 27 lat.
Pismem doręczonym w dniu 19 listopada 2012 r. referendarz sądowy wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia w terminie siedmiu dni danych zawartych we wniosku poprzez: udokumentowanie wysokości wszelkich dochodów uzyskiwanych przez skarżącego i osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym, przedłożenie wyciągów z wszystkich rachunków bankowych posiadanych przez skarżącego i przez osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym, obrazujących ich stan oraz operacje dokonane w ich ramach w ciągu ostatnich trzech miesięcy, a także dokumentów dotyczących lokat, nadesłanie odpisów zeznań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2011 złożonych przez skarżącego oraz przez inne osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym, złożenie wyjaśnień dotyczących wyniku finansowego działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego (sprecyzowano, że wyjaśnienia te powinny być wsparte stosowną dokumentacją, w szczególności opisami: raportów kasowych za ostatnie trzy miesiące oraz deklaracji na podatek od towarów i usług ksiąg rachunkowych lub podatkowej księgi przychodów i rozchodów za ostatnie sześć miesięcy, a także ewidencji środków trwałych), przedłożenie stosownego zaświadczenia wydanego we właściwym urzędzie pracy, że małżonka skarżącego jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, wyjaśnienie, na podstawie jakiego tytułu prawnego skarżący korzysta z lokalu wskazanego jako jego adres zamieszkania, a także komu przysługuje tytuł prawny do lokalu będącego jego adresem do korespondencji oraz do lokalu określonego w aktach administracyjnych jako siedziba przedsiębiorstwa skarżącego (zaznaczono, że wyjaśnienia te należy poprzeć stosowną dokumentacją, potwierdzającą także ewentualną utratę tytułu prawnego do któregokolwiek z tych lokali, w postaci np.: odpisów z ksiąg wieczystych, umów najmu, sprzedaży, darowizny itp.), nadesłanie zaświadczenia banku wskazującego wysokość miesięcznej raty kredytu spłacanego przez skarżącego w okresie ostatnich trzech miesięcy oraz sumę zaległości już spłaconych i tych, które pozostają jeszcze do zapłaty, lub innego dokumentu, z którego wynikałyby te dane, np. harmonogramu spłaty należności kredytowych) oraz przedstawienie kopii faktur lub rachunków obrazujących wysokość wydatków związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego oraz dokumentów potwierdzających zapłatę tych należności, ewentualnie zaległości w tym zakresie.
W wyznaczonym terminie pełnomocnik pismem z dnia 26 listopada 2012 r. wniósł o jego przedłużenie o kolejne 7 dni. Oświadczył przy tym, że "skarżący podjął już konkretne kroki zmierzające do skompletowania żądanych dokumentów i złoży ją najszybciej jak to możliwe, a na pewno we wnioskowanym dodatkowym terminie".
Zarządzeniem z dnia 29 listopada 2012 r. referendarz sądowy uwzględnił ów wniosek, przedłużając termin o 7 dni.
Odpis zarządzenia doręczono w dniu 5 grudnia 2012 r. Strona na wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku nie udzieliła odpowiedzi.
Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2013 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.
Odpis powyższego postanowienia został doręczony w dniu 8 stycznia 2013 r.
W dniu 14 stycznia 2013 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego złożył sprzeciw na postanowienie referendarza sądowego z dnia 2 stycznia 2013 r. W treści pisma ograniczył się do oznaczenia postanowienia referendarza sądowego "odmawiającego przyznania pomocy prawnej w postaci zwolnienia od kosztów wpisu od skargi kasacyjnej" oraz wskazania, że "w całości podtrzymuje wniosek z dnia 07 listopada 2012 r. o udzielenie tej formy pomocy prawnej".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Na wstępie należy stwierdzić, iż zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej ppsa) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Stosownie z kolei do art. 259 § 2 ppsa sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym m.in. sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia.
Podnieść w tym miejscu trzeba, że sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego jest sformalizowanym środkiem prawnym. Brak uzasadnienia sprzeciwu wniesionego przez profesjonalnego pełnomocnika jest brakiem nieusuwalnym, co oznacza, że wniesienie sprzeciwu przez wyżej wymienione osoby bez uzasadnienia powoduje jego odrzucenie bez potrzeby wzywania o uzupełnienie tego braku (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 1119). Podkreślić przy tym należy, że uzasadnienia wymaga każdy sprzeciw wniesiony przez fachowego pełnomocnika, niezależnie od tego, czy działa on we własnym imieniu (art. 258 § 2 pkt 8 ppsa), czy na rzecz strony (art. 258 § 2 pkt 6 i 7 ppsa) (zob. M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 846).
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż sprzeciw wniesiony przez pełnomocnika skarżącego, będącego radcą prawnym, nie zawiera uzasadnienia. W sprzeciwie pełnomocnik skarżącego oznaczył jedynie postanowienie referendarza, którego ono dotyczy oraz oświadczył, że podtrzymuje złożony wniosek. Nie tylko zatem pełnomocnik skarżącego nie wyodrębnił osobnej części pisma mogącej zawierać takie uzasadnienie, ale i nawet nie zawarł jakiejkolwiek argumentacji mającej uzasadniać złożenie tego środka.
Mając na względzie powyższe okoliczności, na podstawie art. 259 § 2 ppsa należało orzec jak w sentencji postanowienia.