Uzasadnienie
Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...], nr [...] Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K., będąca wierzycielem, utrzymała w mocy swe postanowienie z dnia [...], nr [...] o uznaniu za bezzasadne zarzutów z dnia 15 listopada 2013 r. zgłoszonych przez skarżącego M. W. jako zobowiązanego w sprawie egzekucji administracyjnej dotyczącej opłaty abonamentowej a prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. na podstawie czternastu tytułów wykonawczych z dnia 16 września 2013 r. o numerach od [...] do [...].
Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 21 lipca 2015 r.
Postanowienie to zawierało pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Skargę skarżący wniósł w dniu 20 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od wyjaśnienia, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r. art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej).
W konsekwencji zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Z powyższego wynika zatem, że choć w momencie wydania zaskarżonego postanowienia (i następnie – aż do dnia 14 sierpnia 2015 r.) służyła na nie skarga do sądu administracyjnego, to od dnia 15 sierpnia 2015 r. wniesienie skargi na ten akt stało się niedopuszczalne. Jeżeli więc skarżący skargę taką wniósł w dniu 20 sierpnia 2015 r., to należało ją odrzucić z tej właśnie przyczyny. Ponieważ powód ten nie został wskazany przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 1-5a p.p.s.a. jako przesłanka odrzucenia skargi, rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie punktu 6 tego paragrafu, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.