Uzasadnienie
W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko A w K. przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania zysków niepodzielonych na moment przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową – jest nieprawidłowe.
Powyższa interpretacja wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego została doręczona pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu 9 maja 2013 r.
W dniu 24 maja 2013 r. (data nadania) pełnomocnik strony wniósł do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Następnie organ interpretacyjny w dniu 24 czerwca 2013 r. udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, która została doręczona pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu 27 czerwca 2013 r.
W dniu 16 lipca 2013 r. pełnomocnik A w K. wniósł za pośrednictwem Ministra Finansów skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga A w K. na pisemną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Zgodnie bowiem z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa.
Sytuacja taka występuje w sprawach indywidualnych interpretacji podatkowych, a zatem również w niniejszej sprawie. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa winno być wniesione do właściwego organu w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji. Tymczasem pełnomocnik skarżącej Spółki, któremu interpretacja podatkowa została doręczona w dniu 9 maja 2013 r., wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa dopiero w dniu 24 maja 2013 r. (data nadania pisma), a więc już po upływie przewidzianego prawem 14 – dniowego terminu.
Okoliczność powyższa umknęła uwadze organu interpretacyjnego, który udzielił wnioskodawcy odpowiedzi na nieskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać w tym miejscu należy, iż aby wezwanie do usunięcia naruszenia prawa było skuteczne, złożone musi zostać w terminie przewidzianym w art. 52 § 3 p.p.s.a. tj. złożone winno zostać w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji w organie podatkowym wydającym tę interpretację bądź nadane w tym terminie w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego (por. postanowienie NSA z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt II FSK 1123/09).
Należy przy tym zaznaczyć, że wymóg złożenia w określonym terminie wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest formalnym wymogiem skargi i obciąża wnoszącego skargę. Brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie określonym w art. 52 § 3 p.p.s.a. rodzi obowiązek odrzucenia przez sąd administracyjny skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a zatem z uwagi na niedopuszczalność wniesienia skargi (por. cytowane wyżej postanowienie o sygn. II FSK 1123/09).
Mając na względzie przedstawioną argumentację na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i przy zastosowaniu art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.