Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...], odmawiającą dokonania potrącenia zaległości podatkowej spółki A w podatku od gier za miesiąc styczeń 2011 r. z wierzytelności wobec Skarbu Państwa.
Na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w K., skarżąca spółka wniosła skargę do tut. Sądu, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego decyzji, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, a także możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie pozostaje decyzja, która nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nadto nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s.217).
W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja należy do tej kategorii aktów prawnych, które nie posiadają przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania.
Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.