Uzasadnienie
Wydanym w pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...], nr [...] Wójt Gminy L., działając jako wierzyciel, za nieuzasadnione uznał zarzuty z dnia 12 grudnia 2014 r. zgłoszone przez pełnomocnika zobowiązanej A S.A. w W. w sprawie egzekucji administracyjnej dotyczącej zaległości w podatku od nieruchomości za poszczególne miesiące 2009 r. a prowadzonej przez Naczelnika [...][...] Urzędu Skarbowego w W. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...], nr [...].
Z kolei zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło powyższe postanowienie wierzyciela i uznało, że zarzuty: nieistnienia obowiązku w całości i braku wymagalności obowiązku są niedopuszczalne, natomiast zarzuty: nieistnienia części obowiązku w postaci części odsetek za zwłokę, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej i niespełnienia przez tytuł wykonawczych przepisanych wymogów – nieuzasadnione.
Zaskarżone postanowienie doręczono pełnomocnikowi zobowiązanej w dniu 27 lipca 2015 r. z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skargę tę pełnomocnik zobowiązanej wniósł w dniu 26 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od wyjaśnienia, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r. art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej).
W konsekwencji zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Z powyższego wynika zatem, że choć w momencie wydania zaskarżonego postanowienia (i następnie – aż do dnia 14 sierpnia 2015 r.) służyła na nie skarga do sądu administracyjnego, to od dnia 15 sierpnia 2015 r. wniesienie skargi na ten akt stało się niedopuszczalne. Jeżeli więc pełnomocnik skarżącej skargę taką wniósł w dniu 26 sierpnia 2015 r., to należało ją odrzucić z tej właśnie przyczyny. Ponieważ powód ten nie został wskazany przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 1-5a p.p.s.a. jako przesłanka odrzucenia skargi, rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie punktu 6 tego paragrafu, stosownie do którego sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.