Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 czerwca 2005 r. M. S. i M. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – rozłożenia na raty zaległości podatkowej.
Ponieważ decyzja ta adresowana była do "A" – Spółki Cywilnej M. S., M.S. w S. – jako płatnika, ubiegającego się o rozłożenie na raty zaległości podatkowej będącej następstwem nie zapłacenia przez tegoż płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń dla pracowników, Sąd wezwał skarżących – M. i M. S. do złożenia dokumentu, z którego wynikałby fakt rozwiązania spółki cywilnej "A", celem wykazania ich legitymacji do wniesienia skargi na decyzję adresowaną do spółki cywilnej "A", a to w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłki pocztowe, zawierające powyższe wezwanie, skierowane na adres podany w skardze ([...] C., ul. [...]), były dwukrotnie awizowane a następnie zwrócone Sądowi z adnotacją "nie podjęto w terminie". Ponieważ jednak wskazany wyżej adres dotyczył jedynie skarżącego M. S., Sąd ponownie wezwał skarżącą M. S. na jej adres podany w skardze ([...] C., ul. [...]) do złożenia dokumentu, z którego wynikałby fakt rozwiązania spółki.
Przesyłka zawierająca wezwanie adresowane do M. S. była również dwukrotnie awizowana i zwrócona nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) zwanej dalej PSA, pierwsze pismo procesowe strony zawierać powinno oznaczenie miejsca zamieszkania a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron.
Z kolei po myśli mającego zastosowanie w sprawie art. 73 PSA, wezwanie skierowane do M. S. uznaje się za doręczone z dniem [...] 2005 r., tj. z upływem ostatniego dnia okresu pierwszego awizowania przesyłki pocztowej. Na analogicznych zasadach, przesyłkę zawierającą wezwanie skierowane do M. S. na jej adres podany w skardze uznaje się za doręczone w dniu [...] 2005 r.
Skoro zatem skarżący nie wykazali swej legitymacji do wniesienia skargi, gdyż jej brak nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, Sąd zobowiązany był skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PSA który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o przywołane przepisy i przy zastosowaniu art. 58 § 3 PSA, orzeczono jak w sentencji.