Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 marca 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącemu J. C. przyznania prawa pomocy w niniejszej sprawie.
Przesyłka zawierająca odpis wyżej wymienionego postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia doręczona została skarżącemu w dniu 13 marca 2012 r.
W piśmie z dnia 13 marca 2012 r., nadanym w dniu 14 marca 2012 r. skarżący wniósł o "przedłużenie terminu". Podniósł w nim, że nie otrzymał wezwania referendarza, odebranego przez małżonkę w dniu 26 stycznia 2012 r., do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych. Powyższe pismo skarżącego Sąd otrzymał w dniu 15 marca 2012 r. (data prezentaty).
W piśmie z dnia 16 marca 2012 r. Sąd poinformował skarżącego, iż z uwagi na wydanie w dniu 6 marca 2012 r. postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy, nie jest na obecnym etapie postępowania możliwe przedłużenie terminu do złożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedłożenia dokumentów źródłowych, o co wniósł w piśmie z dnia 13 marca 2012 r. Sąd wskazał skarżącemu, że istnieje możliwość złożenia żądanych oświadczeń i dokumentów źródłowych przy ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy bądź wraz ze sprzeciwem od postanowienia referendarza sądowego z dnia 6 marca 2012 r., o możliwości wniesienia którego pouczono skarżącego przy piśmie z dnia 7 marca 2012 r. wraz z doręczeniem tegoż postanowienia. Informacja powyższa doręczona została skarżącemu w dniu 26 marca 2012 r.
W dniu 30 marca 2012 r. (data nadania) skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 6 marca 2012 r., który zawarty został na urzędowym druku sprzeciwu, stosowanym w postępowaniu przed sądami powszechnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Z kolei, w myśl art. 259 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, wniesiony po terminie.
W rozpatrywanej sprawie wskazany wyżej siedmiodniowy termin dla złożenia sprzeciwu nie został zachowany. Przesyłka, zawierająca postanowienie referendarza sądowego doręczona została bowiem w dniu 13 marca 2012 r. zaś sprzeciw wniesiony został dopiero w dniu 30 marca 2012 r., a więc po upływie 16 dni od doręczenia postanowienia.
Uchybienie terminowi pociągnąć musi zatem negatywne konsekwencje dla strony, Sąd jest bowiem zobowiązany wniesiony po terminie sprzeciw odrzucić.
Z uwagi na to - na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie Sąd wskazuje, iż odrzucenie sprzeciwu nie stoi na przeszkodzie złożeniu przez skarżącego ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w szczególności wraz z dokumentami źródłowymi, o które wzywał referendarz sądowy w piśmie z dnia 20 stycznia 2012 r.