Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji określającą podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości.
W skardze na powyższą decyzję pełnomocnik strony skarżącej, będący doradcą podatkowym, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jego zdaniem, w świetle przedstawionych w skardze zarzutów oraz wykazanej powagi naruszeń prawa, jakich dopuściły się organy podatkowe, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji należy uznać za uzasadniony. Pełnomocnik stwierdził również, że "w interesie publicznym leży to, aby decyzja, która w tak rażący sposób narusza zasady prowadzenia postępowania podatkowego, nie podlegała wykonaniu, zwłaszcza gdy jej uchylenie uznać należy za wysoce uprawdopodobnione".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przystępując do rozpoznania wniosku, w pierwszej kolejności należy krytycznie odnieść się do faktu, że organ odwoławczy nie zajął jakiegokolwiek stanowiska w przedmiocie żądania strony. Zgodnie bowiem z art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) w razie wniesienia skargi na decyzję organ, który ją wydał, powinien rozpoznać wniosek skarżącej o wstrzymanie jej wykonania, a nie przekazywać go wraz ze skargą Sądowi. Niemniej jednak, stosownie do art. 61 § 3 ppsa, takie przekazanie sprawia, iż to Sąd staje się wyłącznie właściwy do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
W myśl ostatnio przywołanego przepisu wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części na wniosek skarżącej po przekazaniu skargi może mieć miejsce, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jedyną zatem przesłankę przewidzianą w treści 61 § 3 ppsa stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pośród przesłanek wstrzymania wykonania nie wymieniono więc prawdopodobieństwa, iż skarga zostanie przez sąd pozytywnie rozpatrzona, dlatego też nie sposób uznać, iż powołanie się przez pełnomocnika strony na taką ewentualność może przemawiać na rzecz uwzględnienia rozpatrywanego wniosku. Ta okoliczność zostanie oceniona przez Sąd dopiero na etapie wydawania wyroku. W rezultacie pełnomocnik strony skarżącej nie wskazał żadnej okoliczności, mającej uzasadniać zastosowanie nadzwyczajnej instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Nie dopatrzył się ich także Sąd, analizując akta sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.