Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w K. oznaczoną w sentencji postanowienia decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...], nr [...], określającą E. i F. W. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w wysokości [...]zł.
Decyzję tę, jak wynika z kopii potwierdzenia odbioru (k. 148a akt administracyjnych), doręczono pełnomocnikowi podatników w dniu 17 października 2008 r.
W dniu 18 listopada 2008 r. (data nadania) skarżący wnieśli skargę na decyzję z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Odnosząc tę regulację do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący nie dotrzymali powyższego terminu. Upłynął on bowiem z dniem 17 listopada 2008 r. (poniedziałek), natomiast skargę wniesiono dopiero w dniu następnym.
Podkreślić przy tym trzeba, że rozpatrywany termin trzydziestodniowy rozpoczął – ze skutkiem również dla skarżących – swój bieg z wskazanym wyżej dniem doręczenia, mimo iż doręczenia tego dokonano do rąk pełnomocnika, który reprezentował ich w postępowaniu podatkowym. Stosownie wszak do art. 145 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się tylko pełnomocnikowi. Tym samym w analizowanym przypadku termin ów należy liczyć od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi, gdyż jedynie to doręczenie jest prawidłowe i wyłącznie ono może mieć znaczenie procesowe.
Podsumowując zatem, skargę wniesiono po upływie terminu do dokonania tej czynności, a taką skargę – w myśl art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należy odrzucić. Mając więc na uwadze powyższe, na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak w sentencji.