Uzasadnienie
WSA/post.1 - sentencja postanowienia
L. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 czerwca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał stronę do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych przedmiotowej skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, celem doręczenia jej uczestnikowi postępowania A. P. Przesyłka polecona, zawierająca wezwanie Sądu wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w terminie, awizowana była dwukrotnie: w dniu [...] 2006 r. oraz w dniu [...] 2006 r., po czym zwrócona została nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: PSA, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie natomiast z art. 215 PSA, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 PSA).
Ponadto, na mocy art. 47 § 1 wskazanej ustawy, do pisma strony dołączyć należy jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem zaskarżenia była niewątpliwie należność pieniężna, skarga dotyczyła bowiem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych L. i A. P. Ponadto A. P., jako osoba biorąca udział w administracyjnym
Sygn. akt I SA/Gl 1139/06 postępowaniu podatkowym która nie wniosła skargi, stała się uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego z mocy prawa (art. 33 § 1 PSA).
Zasadnie zatem skarżący wezwany został o uzupełnienie braku formalnego skargi, w postaci wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia i nadesłania odpisu skargi dla uczestnika postępowania.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została jednak doręczona bezpośrednio adresatowi, natomiast w rozpoznawanej sprawie miejsce miało tzw. doręczenie zastępcze, o którym mowa w art. 73 ustawy PSA.
Ze względu na niepodjęcie awizowanej dwukrotnie przesyłki pocztowej w terminie, zwrócono ją sądowi, zaś na mocy obowiązujących przepisów przesyłkę tę uznaje się za doręczoną skutecznie w dniu [...] 2006 r. ([...]). Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu [...] 2006 r.
Z uwagi zatem na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 PSA i przy zastosowaniu art. 58 § 3 wskazanej ustawy, orzekł jak w sentencji.