Uzasadnienie
W dniu 27 października 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła wniesiona za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. skarga M.P. na decyzję tego organu z dnia [...] r. Nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. określającej M. i M. P. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę.
Przedmiotowa decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w swej treści zawierała prawidłowe pouczenie, iż na decyzję tą służy stronie odwołanie, które zgodnie z art. 220 § 1 i § 2 w związku z art. 13 § 1 pkt.2 lit. c ustawy Ordynacja podatkowa, wnieść należy do Dyrektora Izby Skarbowej w K..
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, iż strona nie wyczerpała drogi prawnej w administracyjnym toku instancji i przedwcześnie wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
W myśl art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt.1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt.5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt.1-4a.
Nadto w świetle art. 52 § 1 ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Prawa Obywatelskich. Z kolei przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w kŧórej stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Odnosząc powyższą regulację do niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżąca pomimo prawidłowego pouczania zawartego w zaskarżonej przez nią decyzji, nie wyczerpała środka zaskarżenia jaki służył jej w postępowaniu podatkowym poprzez wniesienie odwołania od decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...], a co za tym idzie przedwcześnie wniosła skargę do Sądu Administracyjnego.
Zgodnie bowiem z treścią art. 248 § 2 Ordynacji podatkowej właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia (...) tj. w niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w K.. Decyzja taka stanowi wówczas decyzję wydaną w pierwszej instancji. Z kolei od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej). Dalej w myśl art. 221 Ordynacji podatkowej W przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, dyrektora izby skarbowej, dyrektora izby celnej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze, odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym.
Mając na uwadze powyższe, skargę wniesioną w niniejszej sprawie uznano za wniesioną przedwcześnie, zatem niedopuszczalną i odrzucono ją na mocy art. 58 § 1 pkt.6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.