Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym. Na tej podstawie Krajowa Rada Doradców Podatkowych w W. wyznaczyła doradcę podatkowego Z.B.
Pełnomocnik ten przeglądał akta sądowe w dniu 13 kwietnia 2015 r., a w dalszej kolejności złożył pismo procesowe z dnia 27 kwietnia 2015 r., w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o przyznanie mu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone w całości ani w części.
W wyniku rozprawy przeprowadzonej w dniu 3 czerwca 2015 r., na której pełnomocnik skarżącej się nie stawił, uchylono zaskarżoną decyzję organu podatkowego.
Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a") wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradcy podatkowego w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W rozpatrywanym zakresie należy sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153, dalej w skrócie: "rozporządzenie").
Stosownie do § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3. Kwota wynagrodzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi została określona w § 3 ust. 1 rozporządzenia. W § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wskazano takie stawki za postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji, który to etap postępowania został właśnie zakończony. Uprawnia to do przyznania związanego z tym wynagrodzenia.
Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, kwota wynagrodzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji w sprawach innych niż wymienione w pkt 1 wynoszą 240 zł. Sprawa objęta wnioskiem zalicza się właśnie do tej kategorii. Jej przedmiot stanowi bowiem skarga na decyzję dotyczącą umorzenia zaległości podatkowej, z kolei w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia mowa jest o sprawach, których przedmiot stanowi należność pieniężna, czyli kwestia ustalenia lub określenia wysokości takiej należności.
W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, przyznane wynagrodzenie (opłatę) podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o 23% (55,20 zł).
Z tych względów, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. przy uwzględnieniu ww. przepisów rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.