Uzasadnienie
Przedmiotem skargi w tej sprawie jest postanowienie organu odwoławczego, w którym stwierdzono niedopuszczalność wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta G. nr [...] z dnia [...] – w sprawie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta G. nr [...] z dnia [...] oraz nr [...] z dnia [...]. Wnosząc o wstrzymanie wykonania tych decyzji w toku postępowania administracyjnego podkreślono między innymi, że nie zakończyło się prawomocnie postępowanie sądowoadminstracyjne w tej sprawie, gdyż skutecznie wniesiono skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu z dnia 26 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 1100/08.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1514/09 oddalił skargę kasacyjną spółki A Sp. z o.o. w W. od ww. wyroku sądu I instancji (źródło: www.nsa.gov.pl/baza orzeczeń).
Pełnomocnik strony skarżącej – pismem procesowym z dnia 26 stycznia 2011 r.– cofnął skargę na postanowienie organu odwoławczego wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia. Jednocześnie wniósł o umorzenie postępowania i o zwrot wpisu sądowego od skargi. Uzasadniając swoje stanowisko – w powołanym piśmie – pełnomocnik wskazał, że właściwie już po wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie, Spółka uiściła w całości należności wynikające ze wskazanych wyżej decyzji Prezydenta Miasta G..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał cofnięcie skargi (pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 26 stycznia 2011 r.) za dopuszczalne, albowiem czynność ta nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wykluczone jest zatem kontynuowanie postępowania sądowego, jak i merytoryczne jego zakończenie. Jedyną możliwością pozostaje więc jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a, nakazującego podjęcie takiego rozstrzygnięcia w razie skutecznego cofnięcia skargi. Skądinąd cofnięcie skargi powoduje, że wspomniane postępowanie traci swój przedmiot i staje się via facti bezprzedmiotowe, co również – stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – stanowi podstawę do umorzenia postępowania.
Jedynie na marginesie należy odnotować, że na wskutek wyroku kasacyjnego sądu administracyjnego II instancji odpadła jedna z przyczyn, dla których Spółka domagała się wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta G. orzekających o odpowiedzialności Spółki za zaległości w zapłacie odsetek od podatku od nieruchomości B S.A. w upadłości. Taki stan rzeczy wpływa nadto na bezprzedmiotowość niniejszego postępowania sądowego.
W wyniku poczynionych wyżej rozważań, działając na podstawie art. 60 P.p.s.a. w związku z art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy, orzeczono o umorzeniu niniejszego postępowania.
Z kolei orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, zawarte w pkt 2 sentencji, nastąpiło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 P.p.s.a. W tych ramach uwzględniono nadto zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I tutejszego Sądu z dnia 8 listopada 2010 r. o zwrocie nadpłaconego wpisu sądowego od skargi.