Uzasadnienie
P. P. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego oddalające skargę na czynność zajęcia innej wierzytelności pieniężnej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 października 2018 r. skarżący wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi (własnoręczne podpisanie skargi znajdującej się w aktach sprawy albo złożenie lub nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego).
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 14 listopada 2018 r.
Brak formalny skargi nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 P.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy, określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a.
W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. Hanna Knysiak -Molczyk [w:] T. Woś, H. Krysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Musi być więc własnoręczny z wyjątkiem, gdy pismo podpisuje osoba upoważniona przez stronę, która nie może się podpisać z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała.
Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.
W omawianej sprawie skarga nie została przez skarżącego podpisana. Dlatego też wezwano go do usunięcia tego braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie - w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Termin do usunięcia powyższego braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie skarżącemu z dniem 21 listopada 2018 r. z uwagi na doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie w dniu 14 listopada 2018 r.
Jednocześnie zauważyć należy, że zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z analizy akt sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie doręczona została w dniu 25 sierpnia 2018 r. Skargę wniesiono natomiast (data nadania w urzędzie pocztowym) w dniu 25 września 2018 r. (wtorek), to jest po upływie przewidzianego prawem trzydziestodniowego terminu dla dokonania tej czynności, który upłynął bezskutecznie z dniem 24 września 2018 r. (poniedziałek).
Mając na uwadze powyższe okoliczności, tj. nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi oraz wniesienie jej z uchybieniem terminu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.