Uzasadnienie
W ramach wniosku o przyznanie prawa pomocy (patrz druki PPF z dnia 6 grudnia i z dnia 27 grudnia 2010 r.) G.Ł. zwróciła się do Sądu z prośbą o zwolnienie od kosztów sądowych. Argumentując wniosek oświadczyła, że utrzymuje się z renty, która jest obciążona zajęciem komorniczym. Majątek spadkowy po jej mężu został spieniężony dla pokrycia długów spadkodawcy. Na utrzymaniu skarżącej pozostaje jej niepełnosprawny syn, którego zakwalifikowano do I grupy inwalidztwa. Oboje tworzą wspólne gospodarstwo domowe, którego dochód oznaczono w kwocie 1.182,88 zł. Kwota ta w znacznej mierze jest przeznaczona na pokrycie kosztów leczenia jej syna oraz na partycypację w wydatkach związanych z domem.
Pismem z dnia 14 grudnia 2010 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie materiałów źródłowych. W odpowiedzi skarżąca oświadczyła (patrz pismo z dnia 22 grudnia 2010 r.), że jej syn ma [...] oraz [...]. Jego jedynym opiekunem i żywicielem jest skarżąca, która sama została zakwalifikowana do III grupy inwalidztwa. G.Ł. podniosła, że od lutego 2010 r. mieszka u brata, który zaproponował jej pomoc. Z tytułu wydatków związanych z utrzymaniem domu skarżąca ponosi miesięcznie koszty rzędu 100 zł. Jednakże większość środków z jej budżetu domowego jest przeznaczona na leczenie jej syna, w tym medykamenty i wizyty lekarskie. W ramach uzupełnienia wniosku skarżąca nadesłała między innymi dokumenty, które potwierdzają stopień niepełnosprawności jej i syna. Udokumentowana została nadto wysokość pobieranych przez skarżącą świadczeń. Do wniosku dołączono nadto szereg kopii paragonów oraz faktur dokumentujących skalę wydatków ponoszonych przez skarżącą na leczenie jej syna. Do stałych kosztów ww. gospodarstwa domowego należy nadto zaliczyć wydatki na usługi telekomunikacyjne. Dochód brutto skarżącej za 2009 r. wyniósł 6.171,87 zł, a jej syna – 16.047,16 zł.
Wpis sądowy od skargi wynosi w tej sprawie 200 zł.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Rozstrzygnięcie wniosku sprowadza się w tej sprawie do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości bądź w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zważono w tej sprawie, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Uznano, że dochody skarżącej i jej syna pomniejszone o wydatki związane z leczeniem Ł.Ł. nie pozwolą na wygospodarowanie środków pieniężnych na pokrycie kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi na obecnym etapie postępowania.
W toku rozpoznania wniosku nie stracono z pola widzenia oświadczenia skarżącej, w którym zeznała, że posiadane przez nią środki finansowe reglamentują dostępność świadczeń rehabilitacyjnych dla jej syna.
Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności orzeczono jak w sentencji w oparciu o przywołane wyżej przepisy, działając na podstawie art. 258 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy.