Uzasadnienie
Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Oświadczył, że pozostaje w gospodarstwie domowym z żoną, z którą utrzymuje się z wynagrodzeń za pracę w łącznej wysokości 2.780 zł. Wyliczył też swoje zobowiązania i stałe wydatki, uwzględniając m.in. kredyt i zajęcie egzekucyjne, które stanowi dla niego ciężar wynoszący 890 zł miesięcznie. Według wniosku skarżący jest współwłaścicielem domu i samochodu ciężarowego.
Na wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku nadesłano w szczególności: dokumentację dotyczącą wynagrodzeń (w styczniu 2018 r. wynagrodzenie skarżącego wyniosło 2.370,36 zł, zaś wynagrodzenie jego żony 797,50 zł), odpis Krajowego Rejestru Sądowego spółki zatrudniającej żonę skarżącego (skarżący widnieje w nim jako prokurent samoistny, posiada też w niej 50% udziałów), kserokopie deklaracji dla podatku od towarów i usług oraz podsumowanie księgi przychodów i rozchodów spółki cywilnej, której skarżący jest wspólnikiem, niewykazujący obrotów i przychodów wraz z oświadczeniem, że zawieszona działalność tej spółki została podjęta tylko po to, by działalność ta nie została zlikwidowana, wyciąg z rachunku bankowego, dokumentujący m.in. spłaty rat kredytu w wysokości 314,79 zł, oraz dokumenty obrazujące koszty utrzymania gospodarstwa domowego.
Skarżący postanowieniem z dnia 23 stycznia 2018 r. został ostatnio zwolniony od wpisu od skargi w części przekraczającej kwotę 200 zł w sprawie o sygn. akt
I SA/Gl 1192/17, w której skarżącą jest również jego żona; kwota ta została wpłacona.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej P.p.s.a.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, stosownie do art. 245 § 2 obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przed rozważeniem tej przesłanki odnotowania wymaga jednak, że wniosek o ustanowienie radcy prawnego nie zasługuje na uwzględnienie już z tej przyczyny, iż skarżący jest reprezentowany w postępowaniu przez takiego pełnomocnika z wyboru. W myśl art. 246 § 3 P.p.s.a. adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można wszak ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Skarżącemu może być zatem przyznane jedynie prawo pomocy w zakresie częściowym w rozumieniu art. 245 § 3 P.p.s.a., obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części. Wedle art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w tym zakresie następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przystępując do rozpoznania wniosku, na wstępie podkreślić trzeba, że skarżący został stosunkowo niedawno zwolniony częściowo od kosztów sądowych prawomocnym postanowieniem z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie o sygn. akt
I SA/Gl 1192/17. W niniejszej sprawie wypada więc analogicznie ocenić jego najogólniej rozumianą sytuację materialną, szczególnie jeżeli zważyć, że wspomniane postanowienie wydano w takim samym stanie faktycznym, jaki wynika z przedłożonego materiału źródłowego, obejmującego nierzadko dowody uwzględnione w tamtym postępowaniu. Co więcej, skarżący może bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania uiścić kwotę, o której mowa w sentencji, odpowiadającej części zwolnienia przyznanego mu w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1192/17, skoro należność tę opłacił, nie zaskarżając postanowienia z dnia 23 stycznia 2018 r.
Przyjąć należy zatem, że wynagrodzenia wnioskującego i jego żony, które skądinąd są wyższe niż podano we wnioskach, pozwalają na wygospodarowanie takiej sumy, mimo ponoszonych wydatków, w tym związanych ze spłatą kredytów i zaległości podatkowych. Ponadto w świetle ustaleń poczynionych w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1192/17 wnioskodawca w rzeczywistości zaprzestał wykonywania działalności w formie spółki cywilnej, przekazując nieodpłatnie wykorzystywane przez siebie środki trwałe spółce kapitałowej o takiej samej nazwie, w której po pierwsze on sam nieodpłatnie pełni funkcję prokurenta samoistnego i po drugie jego żona jest zatrudniona za wynagrodzeniem, jakie ze względu na swoją wysokość nie podlega zajęciu. Taki stan rzeczy uzasadnia co najmniej stwierdzenie, że nie wykorzystują oni wszystkich swoich możliwości zarobkowych, czego nie można tracić z pola widzenia podczas rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wznowienie działalności gospodarczej spółki cywilnej, niezależnie od jej wyników za pierwszy miesiąc, stanowi jeden z czynników, który wskazuje na prawdopodobieństwo zmiany położenia skarżącego w przyszłości i przemawia na rzecz ograniczenia rodzajowego zwolnienia do wpisu od skargi. Nie można wykluczyć, że położenie to może się poprawić w takim stopniu, iż na dalszym etapie postępowania będzie możliwie poniesienie ewentualnych kolejnych opłat bez uszczerbku utrzymania koniecznego w całości lub w większej części niż wynika z sentencji.
W związku z podniesionymi wyżej wątpliwościami przytoczenia wymaga wszelako również regulacja art. 249 P.p.s.a. Mianowicie według niej przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.