Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 stycznia 2020 r. A. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. o numerze [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. o numerze [...] ustalającą wymiar podatku od nieruchomości na rok 2018 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 lutego 2020 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych rzeczonej skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podanie numeru PESEL oraz wartości przedmiotu zaskarżenia.
Korespondencję sądową zawierającą odpis wskazanego wyżej wezwania skutecznie doręczono skarżącej w dniu 17 lutego 2020 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych.
W zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 24 lutego 2020 r. braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei zgodnie z art. 251 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli zależy od niej wysokość opłaty. Taka zależność zachodzi, gdy przedmiot zaskarżenia stanowią należności pieniężne, ponieważ wówczas od skargi pobierany jest - na podstawie art. 231 P.p.s.a. - wpis stosunkowy, wyrażony jako procentowa część spornej należności.
Niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia uniemożliwia ustalenie wysokości wpisu stosunkowego od skargi, stanowiąc w ten sposób brak formalny niepozwalający na nadanie pismu prawidłowego biegu. W konsekwencji, jak stanowi art. 49 § 1 P.p.s.a., przewodniczący zobligowany jest do wezwania strony do jego uzupełnienia poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiodniowym.
Ponadto, w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie winno zawierać numer PESEL będącej osobą fizyczną strony wnoszącej pismo. Ponieważ skarga z dnia 9 stycznia 2020 r. stanowiła pierwsze pismo skarżącej w niniejszej sprawie, była ona zobowiązana do podania w jej treści swojego numeru PESEL. Jego brak, zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., jako uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu, również implikował konieczność wezwania skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni.
Skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi jest jej odrzucenie przez sąd, w drodze postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 P.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana uzupełnienia braków formalnych skargi. W zakreślonym terminie skarżąca nie uczyniła jednak zadość wezwaniu, nie wskazując ani swojego numeru PESEL, ani wartości przedmiotu zaskarżenia. W konsekwencji skarga z dnia 9 stycznia 2020 r. obarczona jest brakami formalnymi, uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu.
Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji, tj. o odrzuceniu przedmiotowej skargi.