Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Przesyłka z dnia 21 lutego 2012 r. adresowana do skarżącego i zawierająca m.in. odpis wyżej wymienionego zarządzenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia została awizowana po raz pierwszy w dniu 27 lutego 2012 r., a następnie powtórne awizowana w dniu 6 marca 2012 r., o czym pozostawiono zawiadomienia w skrzynce do doręczania korespondencji. Przesyłka ta została wydana skarżącemu w dniu 13 marca 2012 r.
W dniu 20 marca 2012 r. (data nadania) skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia referendarza sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270, zwana dalej ppsa), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt. 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W myśl z kolei art. 259 § 2 ppsa sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym m. in. sprzeciw wniesiony po terminie.
Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
W omawianej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia z dnia 17 lutego 2012 r. wynika, że została ona doręczona w dniu 13 marca 2012 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 27 lutego 2012 r., a następnie po raz drugi w dniu 6 marca 2012 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 12 marca 2012 r. Wobec tego siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu upłynął z dniem 19 marca 2012 r. Skarżący wniósł natomiast sprzeciw w dniu 20 marca 2012 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. W orzecznictwie wyrażono pogląd, że okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 ppsa (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10, II FZ 542/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nie ulega zatem wątpliwości, że termin został uchybiony, co musi za sobą pociągnąć negatywne konsekwencje dla strony. Sąd jest bowiem zobowiązany wniesiony po terminie sprzeciw odrzucić. Konsekwencje te znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu orzeczone na wniosek, który strona może wnieść.
W związku z powyższym, na podstawie art. 259 § 2 ppsa orzeczono jak w sentencji.