Uzasadnienie
Skarżąca Spółka jawna wniosła skargę na postanowienie oznaczone w sentencji, pod którą podpisał się tylko jeden z jej dwóch wspólników. Tymczasem z odpisu Krajowego Rejestru Sądowego, nadesłanego w terminie na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, wynika, że składanie oświadczeń woli w imieniu Spółki w sprawach przekraczających zakres zwykłych czynności Spółki wymaga współdziałania dwóch wspólników.
Mając na względzie treść wspomnianego dokumentu, pismem doręczonym w dniu 5 marca 2009 r. skarżącą ponownie wezwano do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie przez drugiego ze wspólników albo nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego przez obydwojga wspólników.
W piśmie z dnia 11 marca 2009 r., nadanym na poczcie w dniu następnym, skarżąca oświadczyła, że zgodnie z wezwaniem przesyła skargę podpisaną przez obydwoje wspólników, jednak pośród dokumentów załączonych do pisma nie było tej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w przypadku jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową chodzi o podpis złożony przez osoby, o których mowa w art. 28 § 1 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Innymi słowy, pismo wnoszone przez jednostki organizacyjne mające zdolność sądową powinno zawierać podpis lub podpisy osób, które w świetle dokumentów stanowiących podstawę działania tych jednostek są uprawnione do ich reprezentowania w obrocie prawnym, w tym w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Podkreślić zatem trzeba, że w świetle zasad reprezentacji obowiązujących w skarżącej Spółce składanie oświadczeń woli w sprawach przekraczających zakres zwykłych czynności spółki wymaga współdziałania dwóch wspólników. Wniesienie skargi do Sądu nie może być zaś zaliczone do zwykłych czynności spółki. Wprawdzie bowiem niemożliwe jest niejako wyczerpujące wyliczenie tego rodzaju czynności, można jednak przyjąć, że w rozważanej materii w rachubę wchodzą takie sprawy, które ze względu na przedmiot przedsiębiorstwa spółki i skalę prowadzonych przez nią interesów dzieją się w spółce normalnie i na bieżąco (por. M. Rodzynkiewicz, Kodeks spółek handlowych. Komentarz Warszawa 2007, w uwagach odnoszących się do art. 39 tego kodeksu). Niewątpliwie przecież wniesienie przez Spółkę skargi do Sądu, czyli w istocie wstąpienie w spór prawny z organem administracji, nie może być uznane za działanie podejmowane codziennie, w zwykłym toku czynności związanym z bieżącym, normalnym funkcjonowaniem podmiotu zajmującego się m.in. działalnością budowlaną i remontową.
W konsekwencji fakt, że pod skargą widnieje podpis tylko jednego wspólnika, w rozpatrywanym stanie faktycznym stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu, i powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. W myśl przywołanego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. Według z kolei art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 12 marca 2009 r. (czwartek). Przesyłka, którą skarżąca nadała w tym dniu, wbrew jej twierdzeniom nie zawierała wszak skargi podpisanej w sposób wymagany w wezwaniu.
Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.