Uzasadnienie
Odpowiadając w terminie na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 7.901 zł, pełnomocnik skarżącego, będący adwokatem, przedstawił jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca stwierdził, że uzyskuje dochody jedynie w postaci niewielkiego wynagrodzenia, z którego dodatkowo prowadzona jest egzekucja administracyjna dotycząca zaległości podatkowej w znacznych rozmiarach. Według wniosku skarżący ma na utrzymaniu dwóch pełnoletnich synów.
Pełnomocnik skarżącego dołączył do wniosku i nadesłał na wezwanie referendarza sądowego dokumentację, która generalnie potwierdza powyższe okoliczności, m.in. kserokopie: zaświadczenia, zgodnie z którym wynagrodzenie skarżącego wynosi 1500 zł brutto, potwierdzenia wpłaty w listopadzie 2010 r. kwot tytułem zaległości podatkowej w łącznej wysokości 500 zł i zawiadomienia z dnia 8 października 2010 r. w sprawie zajęcia jednego z rachunków bankowych skarżącego, gdzie kwotę do przekazania określono na 1.374.990,92 zł oraz wyciąg z innego rachunku bankowego (ujemne saldo końcowe na tym rachunku w dniu 31 grudnia 2010 r. wyniosło 41,85 zł, przy czym od kilku miesięcy rachunek w praktyce nie jest wykorzystywany przez skarżącego). Przedłożono również odpis zeznania podatkowego skarżącego za 2009 r., w którym – oprócz przychodów ze stosunku pracy – wykazano przychody z działalności wykonywanej osobiście w wysokości 10.128 zł oraz przychody z działalności gospodarczej w wysokości 1.829.191,82 zł, koszty uzyskania tych ostatnich przychodów w wysokości 1.900.484,39 zł oraz w konsekwencji stratę w wysokości 71.292,57 zł. Przychody z działalności gospodarczej były związane z uczestnictwem w spółce komandytowej.
W postanowieniach z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 163-164/10 ustalono jednak na podstawie przedłożonych dokumentów, że wnioskodawca zbył ogół praw i obowiązków komplementariusza z dniem 31 grudnia 2009 r. Postanowieniami tymi zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w części.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie rozpoznającego wniosek materiał dowodowy przedstawiony w niniejszej sprawie pozwala przyjąć, że powyższa przesłanka została spełniona. Do dyspozycji skarżącego pozostają przecież stosunkowo niewielkie dochody, jeżeli zważyć, że znaczną ich część musi on przeznaczyć na spłatę ciążących na nim zobowiązań podatkowych. Nie można przy tym tracić z pola widzenia, że ma on na utrzymaniu dwóch synów.
Nie ma natomiast znaczenia, że skarżący – co z niewiadomych przyczyn przemilczał we wniosku – pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką, która występuje w charakterze skarżącej w analogicznej, toczącej się równolegle przed Sądem sprawie (sygn. akt I SA/Gl 1189/10), mimo że w postępowaniu tym ustalono, iż prowadzi ona działalność gospodarczą. W dniu dzisiejszym małżonkę tę zwolniono bowiem od kosztów sądowych w części, uwzględniając sytuację majątkową całej rodziny, w tym – w niewielkim zakresie – dochody skarżącego.
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.