Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił T. L. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]r., nr [...], określającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie [...] zł, należne od przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia w dniu 14 czerwca 2007 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego położonego w C..
W skardze na powyższe postanowienie skarżący T. L. zawarł wniosek "o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika I Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]r." W treści skargi skarżący nie podał żadnych argumentów mających uzasadniać wniosek o wstrzymanie wykonania.
W odpowiedzi na skargę organ, odnosząc się do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania, wskazał, że kserokopię tego wniosku przekazał do załatwienia zgodnie z właściwością Naczelnikowi Pierwszego Urzędu Skarbowego w K..
Nadto w aktach administracyjnych znajduje się pismo Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 sierpnia 2013 r., skierowane do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K., z którego wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji przekazano temu organowi "celem załatwienia według właściwości, tj. zgodnie z art. 239f Ordynacji podatkowej".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "ppsa") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym. W myśl zatem art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 61 § 3 ppsa wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie ze wskazanym wyżej art. 61 § 3 ppsa sąd administracyjny może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego artykułu. Możliwe jest zatem udzielenie ochrony tymczasowej jedynie do takich aktów lub czynności, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne.
Zaznaczyć zatem w tym miejscu należy, że skarżący nieprecyzyjnie określił w skardze akt, którego wstrzymania wykonania żąda. Skarżący wskazał bowiem, że wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K., przy czym podał datę wydania zaskarżonego postanowienia. Wobec tego Sąd odniesie się do żądania skarżącego jako do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, do czego jest właściwy.
Oceniając więc tak sformułowany wniosek w pierwszej kolejności zbadać należy, czy dany akt podlega wykonaniu. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga tego wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy bowiem tylko tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Zagadnienie to ma istotne znaczenie w omawianej sprawie. Wypada zatem podkreślić, że przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.).
Cechy tej nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.).
Skarga w niniejszej sprawie została złożona na postanowienie, które nie podlega wykonaniu. Nie obliguje ono strony skarżącej do jakiegokolwiek działania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego.
W tym stanie rzeczy należy jeszcze raz podkreślić, iż zaskarżone postanowienie nie posiada przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania.
Na marginesie Sąd wyjaśnia, że również wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]r., nr [...] nie mógłby odnieść skutku. Zgodnie bowiem z cytowanym wyżej art. 61 § 3 ppsa wstrzymanie wykonania dotyczy aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 objęte będą akty wydane w pierwszej instancji, a także akty w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 169).
Nadto w orzecznictwie stwierdzono, że w świetle art. 61 § 3 ppsa wstrzymane może być wykonanie tylko takich aktów administracyjnych, które zostały wydane w granicach danej sprawy, rozumianej w kontekście art. 134 § 1 ppsa jako sprawa w znaczeniu materialnym. Tym samym w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie, bowiem nie zachodzi tożsamość przedmiotowa tych dwóch postępowań, a tym samym są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle powyższego zatem decyzja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. została wydana poza granicami niniejszej sprawy i dlatego Sąd nie może orzec o wstrzymaniu jej wykonania. Zauważyć jednak w tym miejscu należy, że z odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych wynika, że czynności dotyczące wstrzymania wykonania decyzji zostały podjęte przez organ.
Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji.