Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] nr [...] określającą R. B. wysokość straty poniesionej z tytułu prowadzonej w 2008 r. działalności gospodarczej w kwocie [...]zł i określił jej nową wysokość w kwocie [...]zł.
Powodem określenia straty w innej wysokości niż zeznana były ustalenia poczynione w toku postępowania podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r., w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą pod firmą A M.S., R.B. s.c., na podstawie których organ I instancji zakwestionował zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów przez wspólników tej Spółki wydatków na usługę segregacji złomu uznając, że wystawione przez firmę B M.S. faktury VAT nie dokumentują faktycznie przeprowadzonych zdarzeń gospodarczych.
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 16 kwietnia 2015 r. Przewodniczący składu orzekającego wskazał, że przed tut. Sądem toczyło się postępowanie pod sygn. akt
III SA/Gl 131/14, dotyczące podatku VAT za sporną w niniejszej sprawie fakturę, która to sprawa w istocie obejmowała tożsame okoliczności faktyczne i prawne. Zauważył przy tym, że w sprawie tej zapadł wyrok oddalający skargę, zaś wniesiona od niego skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego oczekuje na rozstrzygnięcie pod sygn. akt I FSK 1916/14.
Obecny na rozprawie pełnomocnik organu kwestię zawieszenia postępowania pozostawił do uznania Sądu jednocześnie wskazując, że rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 131/14 może mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podkreślić nadto należy, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt: I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygnięcie. Biorąc dodatkowo pod uwagę, że przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma szczególne znaczenie właśnie w sferze prawa publicznego, odwołanie się przez sąd do rozstrzygnięcia NSA, jakie zapadnie w analogicznym stanie faktycznym i prawnym nie będzie stanowić uchybienia.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że okoliczności faktyczne niniejszej sprawy są tożsame ze sprawą o sygn. akt
III SA/Gl 131/14. W wyroku z dnia 4 czerwca 2014 r. wydanym w tejże sprawie, Sąd dokonał oceny spornych faktur i uznał, że usługi segregacji złomu udokumentowane tymi fakturami nie były wykonane. Od powyższego wyroku z dnia 4 czerwca 2014 r. wniesiono skargę kasacyjną, która do tej pory nie została rozpoznana.
W ocenie Sądu związek pomiędzy tymi postępowaniami jest na tyle ścisły, że wynik postępowania wywołanego skargą kasacyjną rzutuje na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w takim stopniu, że uzasadnia on zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, prowadzonego pod sygn. akt I FSK 1916/14.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.