Uzasadnienie
Wniosek o przyznanie prawa pomocy został w tej sprawie złożony na urzędowym formularzu z dnia 27 listopada 2017 r., a następnie uzupełniony na druku PPF z 24 lutego 2018 r. W tych ramach skarżąca wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W motywach wniosku wskazała, że w chwili obecnej jest zarejestrowana w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Jej źródłem utrzymania jest renta po zmarłym ojcu małoletniego syna, a także świadczenia rodzinne. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca mieszka wspólnie z synem. Posiada mieszkanie spółdzielcze własnościowe o pow. 43 m2 o wartości 120 tys. zł oraz udział we współwłasności nieruchomości będącej przedmiotem sporu w tej sprawie. Jej syn posiada lokal handlowo-usługowy, który nie jest w żaden sposób wykorzystywany zarobkowo. Łączny dochód gospodarstwa wskazano w kwocie 1.683,00 zł netto. Wydatki gospodarstwa oszacowano zaś na kwotę 1.664,00 zł.
W ramach korespondencji z dnia 9 maja 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, skarżąca uzupełniła wniosek, przedkładając dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe. Przedstawiona dokumentacja potwierdziła zeznania skarżącej przedstawione w druku PPF. W wyniku wezwania referendarza przede wszystkim zweryfikowano deklaracje skarżącej co do przychodów i wydatków jej gospodarstwa domowego. Zwrócono uwagę, że na te pierwsze składają się: zasiłek wychowawczy z Programu "Rodzina 500+" (500 zł), zasiłek rodzinny wraz z dodatkiem (318 zł) oraz renta rodzinna (890,80 zł).
Wpis sądowy w tej sprawie stanowi kwotę 200 zł. Skarżąca została jednakowoż wezwana do uiszczenia tożsamej opłaty w pozostałych czterech, równolegle prowadzonych, sprawach z jej skarg.
Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje:
Prawo pomocy jest instytucją o wyjątkowym charakterze, której zadaniem jest zapewnienie dostępu do Sądu podmiotom, którym brak środków finansowych nie pozwala na prowadzenie postępowania. Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (zgodnie z zakresem wyznaczonym przez skarżącą) następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Zdaniem rozpoznającego wniosek, w stosunku do skarżącej zachodzi przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy pozwolił stwierdzić, że z uzyskiwanego dochodu skarżąca nie będzie w stanie uiścić należnych w tej sprawie opłat sądowych, jak również zatrudnić pełnomocnika z wyboru. Szczególnej sygnalizacji w tym miejscu wymaga okoliczność, iż równolegle toczy się pięć postępowań sądowych ze skarg K. B., a zatem koszty te ulegają multiplikacji.
Należy podkreślić, że skarżąca z trudem bilansuje gospodarstwo domowe prowadzone wraz z małoletnim synem. Jest osobą bezrobotną, a połowę dochodu w jej gospodarstwie domowym stanowią świadczenia pomocowe od Skarbu Państwa. Oznacza to, że obciążenie skarżącej kosztami niniejszego postępowania skutkowałoby postrzeganiem rzeczonych świadczeń jako iluzorycznych.
W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.