Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. odmówił A.S. umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn w kwocie [...]zł wraz z odsetkami. Decyzja ta zawierała pouczenie o tym, że służy od niej "odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w K. za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. w terminie 14 dni od dnia doręczenia". Została podjęta po tym, jak postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy P. odmówił wyrażenia zgody na umorzenie opisanej wyżej należności.
Po otrzymaniu powyższej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego A. S. w dniu 2 lipca 2013 r. złożył w Urzędzie Gminy w P. pismo z dnia 29 czerwca 2013 r., w którym zwrócił się "do Sądu Administracyjnego w Gliwicach" z prośbą o umorzenie "zaległości od spadku". Pismo to zostało przekazane Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w M. (wpływ: 10 lipca 2013 r.), który potraktował je jako odwołanie od decyzji przez siebie wydanej i przedstawił Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. (wpływ: 24 lipca 2013 r.). Ten natomiast pismem z dnia 14 sierpnia 2013 r. wezwał A. S. o doprecyzowanie, czy pismo z dnia 29 czerwca 2013 r. stanowi wspomniane odwołanie. W odpowiedzi w piśmie z dnia 22 sierpnia 2013 r. A. S. oznajmił, że odwołał się "do Sądu Administracyjnego w Gliwicach" i decyzję tę podtrzymuje. Wyjaśnił też, że pierwszą instytucją, która odmówiła mu umorzenia należności był Wójt Gminy.
W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w K. przekazał pismo A. S. z dnia 29 czerwca 2013 r. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach jako skargę na zaprezentowaną na wstępie decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Wymaga bowiem wyjaśnienia, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Rozpatrywana skarga została wniesiona na decyzję, od której służyło odwołanie. Stosownie bowiem do art. 220 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), następnie oznaczanej w skrócie: o.p., od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Zgodnie natomiast z art. 13 § 1 pkt 1 o.p. w związku z art. 5 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (t. j. - Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267 ze zm.) naczelnik urzędu skarbowego jest organem podatkowym pierwszej instancji w zakresie ustalania lub określania i poboru m. in. podatków, z wyjątkiem tych podatków, których ustalanie lub określanie i pobór należy do innych organów. Z art. 67a § 1 o.p. wynika natomiast właściwość naczelnika urzędu skarbowego (jako organu podatkowego) m. in. do umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę.
Należy przy tym mieć na uwadze, że umorzenie zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn wymaga zgody organu wykonawczego gminy, gdyż wpływy z tego podatku stanowią w całości źródło dochodu własnego tej jednostki samorządu terytorialnego [art. 18 ust. 2 w związku z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (t. j. - Dz. U. z 2010 r. Nr 80, poz. 526 ze zm.)]. Decyzję w omawianym przedmiocie naczelnik urzędu skarbowego podejmuje zatem po zajęciu stanowiska w formie postanowienia przez organ wykonawczy gminy (art. 209 o.p.).
W niniejszej sprawie, jak wynika z powyższego, Wójt Gminy P. był organem współdziałającym, natomiast Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. prowadził postępowanie w pierwszej instancji i od wydanej przez niego decyzji służyło odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w K. jako organu odwoławczego (art. 13 § 1 pkt 2 lit a o.p.). W konsekwencji wniesienie skargi do sądu administracyjnego na decyzję, którą wydał, narusza powołany wyżej art. 52 §§ 1 i 2 p.p.s.a. i dlatego skargę tę należało odrzucić. Ponieważ opisane uchybienie nie zostało wskazane przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a. jako przesłanka odrzucenia skargi, rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie punktu 6 tego paragrafu, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.