Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 listopada 2017 r. K.B. (dalej: skarżąca) wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie.
W terminie przewidzianym na uiszczenie wpisu od skargi, skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy.
W piśmie z dnia 4 grudnia 2017 r., doręczonym skarżącej w dniu 11 grudnia 2017 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do złożenia w terminie 7 dni urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania.
Wymagany w sprawie druk PPF został przez skarżącą nadany za pośrednictwem kuriera [...] w dniu 16 grudnia 2017 r. i wpłynął do Sądu w dniu 19 grudnia 2017 r.
Zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia referendarz wskazał, że oddanie pisma procesowego w sprawie sądowoadministracyjnej w placówce pocztowej innego operatora niż wyznaczony (Poczta Polska S.A.) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono właściwemu sądowi po jego upływie. W niniejszej sprawie skarżąca nadała druk PPF za pośrednictwem innego operatora niż wyznaczony, tj. kuriera [...]. Dla terminowości złożenia tego formularza nie jest istotna data jego nadania w [...] (16 grudnia 2017 r.) ale data wpływu do sądu, tj. 19 grudnia 2017 r. Zatem usunięcie braku formalnego wniosku o prawo pomocy nastąpiło jeden dzień po wyznaczonym terminie.
Odpis powyższego zarządzenia z pouczeniem o przysługującym sprzeciwie doręczony został skarżącej w dniu 28 grudnia 2017 r.
W piśmie nadanym za pośrednictwem Poczty w dniu 3 stycznia 2018 r., następnie sprecyzowanym, na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 24 lutego 2018 r., skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Uzasadniając wniosek skarżąca wskazywała, że nadanie przesyłki za pośrednictwem firmy kurierskiej a nie Poczty spowodowane było siłą wyższą, tj. nagłym pogorszeniem stanu zdrowia – niedomaganiem ze strony układu [...] ([...]). Skarżąca podnosiła, że termin nadania przesyłki upływał w poniedziałek. Z racji bardzo złego samopoczucia podjęła decyzję o wysyłce pisma przez firmę kurierską w sobotę, gdyż pomimo zastosowania dożylnych wlewów kroplowych, elektrolitów oraz probiotyków (skarżąca podała, że jest pielęgniarką) istniało ryzyko konieczności podjęcia leczenia szpitalnego. Skarżąca zaznaczyła też, że w żadnym wypadku nie miała zamiaru działać wbrew przepisom.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Warunkiem merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a.
W rozpatrywanym przypadku przyjąć po pierwsze należy, iż przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu 28 grudnia 2017 r., tj. w dniu doręczenia skarżącej odpisu zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wniosek o przywrócenie terminu wniesiony został w dniu 3 stycznia 2018 r., a zatem w terminie.
Mając na względzie powyższe, Sąd dokonał merytorycznej oceny wniosku skarżącej o przywrócenie terminu.
W tych ramach Sąd doszedł do przekonania, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Opisane przez skarżącą okoliczności faktyczne wskazują bowiem na brak jej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W szczególności stwierdzić należy, iż skarżąca zachowywała w sprawie należytą staranność, co przejawiło się w podjętej przez nią decyzji o nadaniu urzędowego formularza PPF za pośrednictwem firmy kurierskiej, bez wyczekiwania na ostatni dzień terminu. Zdaniem Sądu takie działanie skarżącej znajdowało oparcie w jej uzasadnionym aczkolwiek błędnym przekonaniu, iż przyspieszy to wpływ wniosku do Sądu. Nie bez znaczenia jest również okoliczność, że podczas biegu terminu na złożenie formularza PPF miało miejsce nagłe pogorszenie się stanu zdrowia skarżącej, które stanowiło powód skorzystania z usług kuriera.
Reasumując, zdaniem Sądu skarżąca dostatecznie uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF.
Mając to na względzie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.