Uzasadnienie
E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał stronę do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych przedmiotowej skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie Sądu, doręczone w dniu [...] 2006 r., zawierało pouczenie o skutkach jego niewykonania w terminie.
Odpowiedzi na wezwanie skarżąca udzieliła natomiast w dniu [...] 2006r. (data nadania pisma, w którym podana została wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: PSA, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie natomiast z art. 215 PSA, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem zaskarżenia była niewątpliwie należność pieniężna, skarga dotyczyła bowiem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta Ż. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości. Zasadnie zatem skarżąca wezwana została o uzupełnienie braku formalnego skargi, w postaci wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wskazać w dalszej kolejności należy, iż E. S. brak formalny skargi uzupełniła, jednakże czynności tej dokonała po upływie przewidzianego dla jej
Sygn. akt I SA/Gl 1207/06 dokonania siedmiodniowego ustawowego terminu, który upłynął bezskutecznie w dniu 9 sierpnia 2006 r.
Z uwagi zatem na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 PSA i przy zastosowaniu art. 58 § 3 wskazanej ustawy, orzekł jak w sentencji.