Uzasadnienie
W piśmie z dnia 29 lipca 2021 r., K. P. (dalej: skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Poczty Polskiej S. A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 września 2021 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W terminie do wykonania wskazanego zarządzenia, skarżąca wniosła zażalenie na to zarządzenie oraz przedstawiła wniosek o prawo pomocy.
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2022 r. sygn. akt I SPP/Gl 306/21 referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej o prawo pomocy bez rozpoznania. Postanowienie to uzyskało walor prawomocności.
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r. sygn. akt I GZ 107/22 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2021 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 czerwca 2022 r., w piśmie z dnia 23 czerwca 2022 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 września 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa zawierająca pismo z dnia 23 czerwca 2022 r. została doręczona skarżącej w dniu 11 lipca 2022 r. (poniedziałek).
Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 września 2021 r. wywiodła zażalenie na to zarządzenie oraz sformułowała wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Wniosek o prawo pomocy został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania. Z kolei prawidłowość zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r. zażalenie wniesione przez skarżącą.
W następstwie zaistniałych okoliczności, koniecznym stało się zatem wystosowanie wezwania z dnia 23 czerwca 2022 r., co spowodowało, że skarżąca została ponownie zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia.
Pismo z dnia 23 czerwca 2022 r., w którym zawarto wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 września 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, zostało doręczone skarżącej w dniu 11 lipca 2022 r. (poniedziałek). Termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upływał skarżącej z dniem 18 lipca 2022 r. (poniedziałek). W tym terminie wpis od skargi nie został uiszczony.
Konkludując, stwierdzić należało, iż skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.