Uzasadnienie
Odpowiadając w terminie na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreślił, że z uwagi na utratę płynności finansowej prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa, stanowiącą następstwo zajęcia jego rachunków bankowych w toku administracyjnego postępowania egzekucyjnego, zmuszony był zawiesić działalność gospodarczą i podjąć pracę zarobkową za wynagrodzeniem w kwocie 1317 zł brutto. Zwrócił nadto uwagę na rozdzielność majątkową obowiązująca w jego małżeństwie i nie wymienił żadnych osób pozostających w jego gospodarstwie domowym.
Wykonując dwa wezwania referendarza sądowego, skarżący nadesłał dokumenty, które generalnie potwierdzają jego oświadczenia, m.in.: zaświadczenia o zarobkach jego i jego małżonki (wynagrodzenia w obu przypadkach określono na kwotę 979,42 zł netto), zaświadczenie o zawieszeniu działalności gospodarczej, wyciągi z rachunków bankowych oraz zaświadczenia potwierdzające, bądź że rachunki skarżącego są zajęte (w jednym z nich "sumę egzekucji" wskazano na kwotę 3.859.284,54 zł), bądź że nie znajdują się na nich jakiekolwiek środki, a nadto zaświadczenie, że córka skarżącego jest uczennicą szkoły średniej.
Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący w wystarczającym stopniu wykazał, iż powyższa przesłanka została spełniona.
W świetle przedłożonych dokumentów nie prowadzi on obecnie działalności gospodarczej, a dochody jego i jego małżonki ograniczają się jedynie do wynagrodzeń za prace w niewielkiej wysokości. Dochody te są nieznaczne i z pewnością nie mogą być uznane za wystarczające dla pokrycia zarówno wszelkich niezbędnych wydatków, jak i kosztów sądowych, zwłaszcza jeżeli zważyć, iż skarżący ma na utrzymaniu uczącą się córkę, której jednak nie wymienił we wniosku pośród osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie można również tracić z pola widzenia, że wnioskodawca stoi przed koniecznością spłaty znacznych zaległości publicznoprawnych, w związku z którymi toczy się przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.