Uzasadnienie
W piśmie datowanym na 28 sierpnia 2013 r. pełnomocnik A Sp. z o.o. w C. sformułował skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania Spółki od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...]. Decyzją tą organ pierwszej instancji orzekł o odpowiedzialności podatkowej Spółki jako płatnika i określił Spółce dodatkową wysokość należności z tytułu niepobranego i niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. w łącznej kwocie [...]zł od dochodów (przychodów) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych. Organ drugiej instancji stwierdził niedopuszczalność wskazanego odwołania, uznawszy, że decyzja ta nie została doręczona (doręczono ją Spółce zamiast jej pełnomocnikowi) i w konsekwencji nie ma przedmiotu zaskarżenia.
W skardze pełnomocnik Spółki zażądał wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wyraził obawę, że wydanie i doręczenie przez organ pierwszej instancji kolejnej decyzji doprowadzi do funkcjonowania w obrocie prawnym dwóch decyzji w tym samym przedmiocie, co ograniczy Spółce możność obrony i będzie sprzeczne z istotą postępowania podatkowo-administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie do sądu skargi na postanowienie nie wstrzymuje jego wykonania. Natomiast stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu jego wykonania w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przesłanki mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można jednakże rozważać dopiero po stwierdzeniu, że akt ten nadaje się do wykonania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, Lex nr 551927). Warunek ten zostaje spełniony, gdy dokonuje on zmian w zakresie praw lub obowiązków strony (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, Lex nr 471074). Podkreślenia więc wymaga, że choć każdy akt administracyjny wywołuje określone następstwa prawne, to nie każdy podlega wykonaniu, rozumianemu jako możliwość realizacji płynących zeń uprawnień lub też konieczność podporządkowania się określonym w nim obowiązkom [tak Ł. Strzępek (w:) "Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory", R. Mikosz (red.), Warszawa 2008, str. 188].
Odniesienie powyższego do analizowanego przypadku wymaga stwierdzenia, że skoro zaskarżone postanowienie stwierdza niedopuszczalność odwołania Spółki, to nie dokonuje ono zmian w zakresie jej praw lub obowiązków, w szczególności nie nakłada na nią powinności określonego zachowania się. Nie podlega zatem wykonaniu, co oznacza, że wniosek o wstrzymanie jego wykonania nie może zostać uwzględniony [zob. też m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2007 r., sygn. akt II OZ 831/07 (niepublikowane), a także następujące postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych (wszystkie dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl): WSA w Gliwicach z dnia 22 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 841/12; WSA w Warszawie z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 739/12 oraz z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 5/13; WSA we Wrocławiu z dnia 8 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 703/13; WSA w Rzeszowie z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 836/13; WSA w Szczecinie z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 1062/13].
Mając to na względzie, na podstawie ostatnio powołanego przepisu należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.