Uzasadnienie
Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy swą decyzję z dnia [...], nr [...] odmawiającą skarżącemu P.G. umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy za styczeń 2017 r. i za okres od marca do października 2018 r. w kwocie 10.153,22 zł.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 18 grudnia 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi, a to w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Doręczenie tego wezwania skarżącemu miało następujący przebieg. W dniu 30 grudnia 2019 r. przesyłkę tę złożono w placówce pocztowej. Zarazem w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. Zawiadomienie powtórne pozostawiono w dniu 8 stycznia 2020 r. W dniu 16 stycznia 2020 r. przesyłkę zwrócono nadawcy z adnotacją, że nie została ona podjęta w terminie.
Skarżący jak dotąd nie podpisał skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niepodpisana.
Odnotowania bowiem wymaga, że stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie: p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Niewątpliwie niespełnienie tego wymogu uniemożliwia uznanie, że pismo to wyraża rzeczywistą wolę podmiotu, w imieniu którego zostało wniesione i tym samym stanowi przeszkodę do nadania pismu biegu. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., w myśl którego, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a. Jeżeli jednak pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.
Z powyższych przepisów wynika, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi należy wykonać w ciągu siedmiu dni, a zdarzeniem inicjującym bieg tego terminu jest doręczenie wezwania adresatowi. Niezbędne zarazem staje się odnotowanie, że w niniejszej sprawie doręczenie to należało uznać za dokonane w dniu 13 stycznia 2020 r., a podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w razie niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu pisma oraz informację o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia.
Jeżeli pismo nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
W rozpatrywanym przypadku o wykonaniu czynności z art. 73 §§ 1-3 p.p.s.a. świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki oraz kopercie, w której ją wysłano. Zgodnie z nimi przesyłka ta była dwukrotnie awizowana (po raz pierwszy – w dniu 30 grudnia 2019 r., powtórnie – w dniu 8 stycznia 2020 r.), a w dniu 16 stycznia 2020 r. zwrócono ją nadawcy z informacją, że nie została niepodjęta w terminie.
Oznacza to, że czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 13 stycznia 2020 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wykonania wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi był poniedziałek 20 stycznia 2020 r. Jako że termin ten upłynął bezskutecznie, skargę należało odrzucić.
Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.
Dla porządku jedynie przypomnienia wymaga, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie wyżej powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.