Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w K. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] nr [...] o oddaleniu skargi skarżącej M. S. z dnia [...] na czynności egzekucyjne w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego.
Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącej w dniu 27 lipca 2016 r.
Skargę na to postanowienie skarżąca wysłała w dniu 25 sierpnia 2016 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który otrzymał ją w dniu 30 sierpnia 2016 r., a w dniu 1 września 2016 r. przekazał – według właściwości – organowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako spóźniona. Odnotowania bowiem wymaga, że w myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia tego rozstrzygnięcia. Zgodnie natomiast z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, skutek wniesienia skargi, którą skierowano bezpośrednio do sądu, następuje w dacie nadania tej skargi przez sąd na adres właściwego organu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OZ 876/16 lub z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że w niniejszej sprawie skargę należało uznać za wniesioną dopiero w dniu 1 września 2016 r., podczas gdy ostatnim dniem terminu do dokonania tej czynności był piątek 26 sierpnia 2016 r. Stąd konieczne stało się zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.