Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia 9 listopada 2015 r. L. O. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o ustanowienie dla niego adwokata, gdyż jego podeszły wiek nie pozwoli mu na aktywny udział w procesie.
Odpowiadając na wezwanie referendarza sądowego do złożenia ww. wniosku w formie kwalifikowanej, skarżący nadesłał druk PPF z dnia 27 listopada 2015 r. W rubryce służącej do oznaczenia zakresu wniosku zgodnie z zamieszczonymi tam propozycjami, skarżący odnotował, że wnosi o "zasądzenie na rzecz powoda 4750 zł".
Pismem z dnia 4 grudnia 2015 r. referendarz sądowy zobowiązał skarżącego do uzupełnienia wniosku przez nadesłanie dokumentów źródłowych oraz złożenie dodatkowych oświadczeń. Dodatkowo wezwano skarżącego, aby w terminie 7 dni jednoznacznie wskazał zakres wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pouczono skarżącego, że brak odpowiedzi w tym zakresie skutkować będzie przyjęciem zakresu wniosku, który został oznaczony w piśmie z dnia 9 listopada 2015 r., tj. wyłącznie w zakresie ustanowienia adwokata. W ww. piśmie z 4 grudnia 2015 r. poinformowano również skarżącego, że tutejszy Sąd nie jest władny do orzekania w kwestii odszkodowania z tytułu "zagarnięcia [...]2 działki".
W piśmie procesowym z dnia 11 grudnia 2015 r. oświadczył m.in., że rezygnuje z pomocy prawnej.
Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 P.p.s.a.).
W ramach niniejszego wpadkowego postępowania, stosując rygor nakreślony w pkt II wezwania referendarza sądowego z dnia 4 grudnia 2015 r., przyjęto, że skarżący ubiegał się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Taki bowiem zakres wniosku został wyeksponowany w piśmie skarżącego z dnia 9 listopada 2015 r., a w dalszej kolejności nie został zmieniony w ramach pism procesowego z dnia 11 grudnia 2015 r.
Zamienne w tej sprawie jest przede wszystkim to, że w piśmie z dnia 11 grudnia 2015 r. skarżący oświadczył, że rezygnuje z pomocy prawnej. Oświadczenie to potraktowano jako cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Tymczasem zgodnie z art. 249a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie przyznania prawa pomocy umarza się. Z taką sytuacją procesową mamy do czynienia w niniejszym przypadku, a zatem referendarz sądowy zobowiązany jest do umorzenia postępowania z wniosku skarżącego, co niniejszym czyni na podstawie ww. przepisu w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.