Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 maja 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek H. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym wobec niezłożenia tego wniosku na obowiązującym formularzu urzędowym.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 maja 2016 r.
Pismem z dnia 24 maja 2016 r., skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, że interaktywny wzór formularza został przez niego pobrany ze strony internetowej sądu i wypełniony komputerowo, albowiem ze względu na schorzenia związane z przebytym [...] nie był w stanie wypełnić odręcznie nadesłanego formularza. Jednocześnie na stronie sądu brak było informacji o jego zmianie, jak również nie było innego druku. Jednocześnie wskazał, że dane zawarte w złożonym formularzu oraz w formularzu obecnie obowiązującym są identyczne. Tym samym pozostawienie bez rozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy było nieuzasadnione. Podkreślił przy tym, że nie jest prawnikiem i ze względu na swoją sytuację materialną nie stać go było na skorzystanie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) mającym zastosowanie do spraw wszczętych po 15 sierpnia 2015 r. Z akt sprawy wynika, że skarga została nadana w dniu 17 grudnia 2015 r. w placówce operatora wyznaczonego. Tym samym zastosowanie do niej ma przepis art. 260 p.p.s.a. w nowym brzmieniu.
Zgodnie z treścią art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Jednocześnie zgodnie z § 2 ww. przepisu wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Jednocześnie w myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, przy czym wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania, o czym stanowi art. 257 p.p.s.a.
Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że referendarz sądowy prawidłowo pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Nie jest kwestionowanym w sprawie, że skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na obowiązującym formularzu urzędowym, albowiem jak sam twierdzi nie był w stanie odręcznie wypełnić nadesłanego druku, więc pobrał druk ze strony internetowej sądu korzystając z druków obowiązujących w sądach powszechnych. Wolą prawodawcy druki te nie są obowiązujące w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a zatem jego wypełnienie i nadesłanie do sądu administracyjnego nie odnosi skutku prawnego.
Należy zauważyć również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na swojej stronie internetowej (www.gliwice.wsa.gov.pl) w zakładce "Formularze" udostępnił do pobrania obowiązujący formularz wniosku w postaci pliku o nazwie "PPF.pdf" w pozycji 2, tj. "wniosek o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej" (http://www.gliwice.wsa.gov.pl/36/38/formularze.html). Jednocześnie powołane przepisy nie pozwalają na dowolność w zakresie podejmowania przez referendarza sądowego rozstrzygnięcia, albowiem wyraźnie nakazują pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu.
Jednocześnie należy wskazać, że dołączony przez skarżącego do sprzeciwu wniosek o przyznanie prawa pomocy na prawidłowym formularzu zostanie rozpoznany w odrębnym postępowaniu.
W związku z powyższym na podstawie art. 260 i art. 246 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.