Uzasadnienie
Skarżący w dniu 31 lipca 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 1748/13 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w podatku od nieruchomości za 2006 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej wniesienie po terminie, o którym mowa w art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.- p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Jednak badanie merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, gdyż zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Badanie, o którym mowa w art. 280 p.p.s.a., nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem bowiem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. (por. Andrzej Kabat, Komentarz do art. 280 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Stosownie do art. 278 p.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
Termin określony w art. 278 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i rozpoczyna bieg w chwili uprawomocnienia się orzeczenia, przeciwko któremu skierowana jest skarga o wznowienie postępowania. Zasadniczą funkcją terminu oznaczonego w art. 278 p.p.s.a. jest ustanowienie bezwzględnej granicy czasowej, po upływie której skarga o wznowienie nie może być skutecznie wniesiona. Jego brak z uwagi na sposób określenia terminu początkowego skutkowałby tym, że stan niepewności, co do możliwości podważenia prawomocnego orzeczenia mógłby trwać ad infinitum (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2014r. sygn. akt II FSK 1093/14, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach).
Wskazany w art. 278 p.p.s.a. termin jest terminem materialnym, a zatem nie podlega przywróceniu i biegnie niezależnie od terminów wniesienia skargi o wznowienie postępowania przewidzianych w art. 272 § 2 p.p.s.a. i art. 277 p.p.s.a. (A. Kabat (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz LEX 2013).
Wskazać nadto należy, że termin pięcioletni nie obowiązuje jedynie wówczas, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie miała należytej reprezentacji, jednakże takie okoliczności w niniejszej sprawie nie zachodziły.
Zatem powołany w art. 278 p.p.s.a. termin pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia upłynął w dniu 29 maja 2019 r., albowiem objęte skargą o wznowienie postanowienie o odrzuceniu skargi stało się prawomocne w dniu 29 maja 2014 r. Natomiast skargę o wznowienie zakończonego postępowania sądowego wniesiono 31 lipca 2019 r. zatem z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 278 p.p.s.a.
Mając zatem na względzie powyższe uznać należy, że skarga o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie wniesiona została z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 278 p.p.s.a., co uzasadniało jej odrzucenie w powiązaniu z art. 280 § 1 p.p.s.a.
Z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki – złożenia skargi po terminie do jej wniesienia – Sąd odstąpił od badania ustawowych podstaw wznowienia.