Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...], nr [...] określającą skarżącemu T.S.:
- 1) zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. z tytułu działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym w wysokości [...] zł oraz
- 2) odsetki za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na ten podatek za marzec 2013 r. w wysokości [...] zł i kwiecień 2013 r. w kwocie [...] zł.
W dniu 5 grudnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 12 grudnia 2018 r.
Jak dotąd nie zostało one wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu wobec bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia jej braku formalnego.
Dostrzec bowiem należy, że w myśl art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie natomiast do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Art. 231 p.p.s.a. stanowi z kolei, że w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna pobiera się wpis stosunkowy. Zależy on od wartości przedmiotu zaskarżenia a zasady jego obliczania określa Rada Ministrów w drodze rozporządzenia wydanego na podstawie art. 233 p.p.s.a.
Jak wynika z powyższego skarga na decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego, a więc należności pieniężnej, powinna zawierać wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W przeciwnym wypadku dotknięta jest brakiem formalnym, który podlega uzupełnieniu na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.
Odniesienie powyższego do rozpatrywanego przypadku wymaga stwierdzenia, że skoro skarżący otrzymał takie wezwanie w dniu 12 grudnia 2018 r., to powinien był je wykonać najpóźniej w poniedziałek 19 grudnia 2018 r. Jako że tego nie uczynił, skargę przez niego wniesioną należało odrzucić, co też uczyniono na podstawie wyżej powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.