Uzasadnienie
W ramach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 16 stycznia 2013 r. skarżąca Spółka wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu doprecyzowano, że jej intencją jest uzyskanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W motywach wniosku wskazano, że Spółka błędnie w tej sprawie wskazała wartość przedmiotu zaskarżenia, co winno w pierwszej kolejności skutkować korektą wysokości wpisu sądowego do skargi, ustalonego mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału.
W następstwie akcentowanego wyżej stanowiska Spółki, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach uchylił swoje poprzednie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i ustalił jednocześnie nową wartość tejże opłaty sądowej.
W konsekwencji, zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2013 r., ww. Przewodniczący wezwał Spółkę do uiszczenia w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości ustalonej w wyniku korekty wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wpis sądowy od skargi uiszczono w zakreślonym siedmiodniowym terminie.
Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 P.p.s.a.).
Zgodnie zaś z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Należy w tym miejscu odnotować, że skarżąca Spółka precyzyjnie określiła zakres prawa pomocy, o które wnioskuje. W świetle złożonego w tej sprawie oświadczenia, godzi się w tym miejscu podkreślić, że Spółka ubiega się tylko i wyłącznie o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Co znamienne, wpis ów został w tej sprawie uiszczony w wyniku korekty wartości przedmiotu zaskarżenia.
W tym stanie rzeczy dalsze procedowanie w zakresie zgłoszonego w tej sprawie wniosku stało się bezprzedmiotowe. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że postanowienie o przyznaniu prawa pomocy, jako rozstrzygnięcie o charakterze konstytutywnym, nie ma mocy wstecznej, wywołując skutki ex nunc, tj. od dnia jego uprawomocnienia się, i nie obejmując tym samym kosztów uiszczonych przed tą datą (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 791/06, LEX nr 234889 oraz częściowo odmienne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 635/10, LEX nr 742693).
Jedyną możliwością pozostaje więc w tym przypadku umorzenie tegoż wpadkowego postępowania, działając na podstawie stosowanego w drodze analogii art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., nakazującego podjęcie takiego rozstrzygnięcia w sytuacji, gdy postępowanie traci swój przedmiot i staje się via facti bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie to nie oznacza, że Spółka, w dalszym toku postępowania sądowego, nie będzie mogła ponownie wystąpić o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji gdy uznana to za konieczne i uzasadnione.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a.