Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Z. K. (dalej: "skarżący") na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej: "Kolegium").
W motywach swojego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja Kolegium została doręczona skarżącemu w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613, dalej: "O.p."). Przesyłka zawierająca tę decyzję była bowiem po raz pierwszy awizowana w dniu 24 sierpnia 2015 r., o czym zawiadomienie umieszczono na drzwiach mieszkania adresata. Powtórne awizowanie tej przesyłki miało miejsce w dniu 1 września 2015 r. Przesyłka odebrana została przez adresata w dniu 8 września 2015 r. Skargę wniesiono w dniu 8 października 2015 r., jednak z uwagi na fakt, że doręczenie decyzji, zgodnie z regułą zawartą w art. 150 O.p. nastąpiło w dniu 7 września 2015 r., trzydziestodniowy termin przewidziany na wniesienie skargi upłynął bezskutecznie z dniem 7 października 2015 r.
Odpis postanowienia z dnia 7 grudnia 2015 r. o odrzuceniu skargi doręczony został skarżącemu w dniu 28 grudnia 2015 r.
W piśmie z dnia 2 stycznia 2016 r., nadanym w dniu 4 stycznia 2016 r. bezpośrednio do Sądu, skarżący wniósł o przywrócenie terminu.
Skarżący stwierdził, że odbierając decyzję w dniu 8 września 2015 r. wysłał skargę w terminie, tj. w dniu 8 października 2015 r. Stwierdził także, że od dłuższego czasu próbuje wyleczyć oczy, oczekując na operację, gdyż ma bardzo ograniczone pole widzenia.
Do wniosku skarżący załączył kserokopię przesyłki, zawierającej zaskarżoną decyzję, na której widnieją daty pierwszego oraz powtórnego jej awizowania, odpowiednio w dniu 24 sierpnia 2015 r. oraz w dniu 1 września 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Warunkiem merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a.
Należy też wskazać, że zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
W rozpatrywanym przypadku przyjąć po pierwsze należy, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała najpóźniej z dniem powzięcia przez skarżącego wiadomości o odrzuceniu przez Sąd skargi (data doręczenia skarżącemu postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. 28 grudnia 2015 r.). Wniosek złożony został zatem w terminie, bo w dniu 4 stycznia 2016 r. (data nadania).
Drugą kwestię, która wymagała rozważenia przed merytorycznym rozpoznaniem wniosku skarżącego o przywrócenie terminu stanowi dochowanie trybu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który, zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. co do zasady powinien być wniesiony za pośrednictwem organu.
W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył taki wniosek z pominięciem organu, gdyż nadał go bezpośrednio do Sądu. Zaznaczyć w tym miejscu jednak należy, że jak wskazuje się w orzecznictwie, w sytuacji, w której skarga złożona została z uchybieniem terminu, a strona - nieświadoma tego uchybienia - nie wystąpiła, wraz ze złożeniem skargi, z wnioskiem o przywrócenie terminu, o zaistniałym uchybieniu dowiaduje się ona dopiero na późniejszym etapie postępowania, w momencie otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi. Przyjąć zatem należy, że w takim przypadku - gdy skarga znajduje się już w sądzie, wraz z aktami sprawy przekazanymi przez organ - niecelowym byłoby składanie wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu i w pełni dopuszczalne jest przyjęcie do rozpoznania wniosku złożonego bezpośrednio do sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1343/10, LEX nr 743819). Taka też sytuacja wystąpiła w niniejszym postępowaniu, gdyż o uchybieniu terminu do wniesienia skargi skarżący dowiedział się dopiero z postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi.
Mając na względzie powyższe, Sąd dokonał merytorycznej oceny wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W tych ramach Sąd doszedł do przekonania, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Opisane przez skarżącego okoliczności faktyczne wskazują bowiem na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W szczególności stwierdzić należy, iż skarżący zachowywał w sprawie należytą staranność, w tym zastosował się do pouczenia zawartego w decyzji co do trybu jej zaskarżenia, składając skargę w błędnym aczkolwiek usprawiedliwionym przeświadczeniu, że czyni to w zakreślonym terminie.
Mając to na względzie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.