Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach uchylił w całości decyzję organu I instancji odmawiającą S. P. i E. P. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. w kwocie 4.773 zł i orzekając co do istoty sprawy stwierdził nadpłatę w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. w kwocie 1.139 zł, określił w związku z tą nadpłatą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za ten rok w kwocie 4.338 zł oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty w tym podatku za ten rok w pozostałej kwocie 3.634 zł.
Na powyższą decyzję S. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 października 2022 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona adresatowi w dniu 10 listopada 2022 r.
Do chwili obecnej braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 ppsa oraz art. 47 tej ustawy.
W myśl zaś art. 47 § 1 ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Stosownie natomiast do treści art. 215 § 1 ppsa w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 ppsa (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535).
Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa do jej odrzucenia.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 17 listopada 2022 r.
Zatem, skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.