Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. orzekł o niedopuszczalności zgłoszonych przez "A" z siedzibą w W. zarzutów w trybie art. 33 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. - Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 17 § 1 w związku z art. 34 § 1 "a" wskazanej ustawy.
Na oznaczone wyżej postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożył "A", wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skuteczność wniesienia skargi, a w konsekwencji skuteczność uruchomienia procesu oceny legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej zależy od dopuszczalności skargi.
Jedną z przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest zaskarżenie takiej formy działania administracji publicznej, która jest kontrolowana przez sądy administracyjne.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: PSA, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na:
- decyzje administracyjne;
- postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- inne, niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Oceniając zatem dopuszczalność skargi "A" na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. orzekające o niedopuszczalności zgłoszonych zarzutów nasuwa się wniosek, iż kwestionowane skargą rozstrzygnięcie nie należy do żadnej z wyżej wymienionych zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej. Z postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym zaskarżeniu mogą bowiem podlegać tylko takie, na które służy zażalenie, a to z mocy wyraźnego brzmienia art. 3 § 2 pkt 3 PSA. A contrario, zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie podlegają takie postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które nie służy zażalenie. Z takim zaś rozstrzygnięciem mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.
Ponadto, zaskarżonego postanowienia nie można zakwalifikować jako aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 PSA. Do rozstrzygnięć objętych tymże przepisem można bowiem zaliczyć tylko takie akty lub czynności, które nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, a to z uwagi na treść art. 3 § 2 pkt 4 PSA.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 PSA, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 5 tego przepisu jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Z wyżej wymienionych względów Sąd, w oparciu o przywołane przepisy, orzekł jak w sentencji, przy zastosowaniu art. 58 § 3 PSA.