Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2009 r. (sygn. akt I SA/Gl 136/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zawiesił niniejsze postępowanie sądowe na zgodny wniosek stron, a więc w trybie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a. Przytaczając tam okoliczności faktyczne zwrócono uwagę, że strony postępowania podniosły, iż na rozstrzygnięcie tej sprawy może mieć istotne znaczenie rozpoznanie skargi kasacyjnej w sprawie III SA/Wa 2926/08.
W dniu 22 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok w sprawie o sygn. akt II FSK 836/09, mocą którego oddalono skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie III SA/Wa 2926/08.
W tym stanie rzeczy Sąd zobowiązał strony niniejszego postępowania do złożenia oświadczenia, czy w związku z wydanym prejudykatem wnoszą o podjęcie zawieszonego postępowania.
Odpowiadając na wezwanie Sądu, pismem z dnia 2 grudnia 2010 r., pełnomocnik skarżącego wniósł o podjecie zawieszonego postępowania. Jednocześnie pismem z dnia 3 grudnia 2010 r. cofnął skargę na wskazaną w sentencji interpretację Ministra Finansów. W motywach tego ostatniego oświadczenia wskazano, że skarżący utracił interes faktyczny w uzyskaniu interpretacji indywidualnej Ministra Finansów, zgodnej z właściwą w jego ocenie wykładnią obowiązujących przepisów prawa podatkowego.
Pismem z dnia 3 grudnia 2010 r. pełnomocnik organu interpretacyjnego wniósł o niepodejmowanie zawieszonego postępowania.
Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 129 P.p.s.a., podjął zawieszone w tej sprawie postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał cofnięcie skargi (pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 3 grudnia 2010 r.) za dopuszczalne, albowiem czynność ta nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Z tych względów i na podstawie art. 60 P.p.s.a. w związku z art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy orzeczono o umorzeniu niniejszego postępowania, wszak ten ostatni przepis nakazuje podjęcie takiego rozstrzygnięcia w razie skutecznego cofnięcia skargi.
Z kolei orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, zawarte w pkt 2 sentencji, nastąpiło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 P.p.s.a.