Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] w sprawie zgłoszonych zarzutów odnośnie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] nr [...] i [...] obejmujących opłaty dodatkowe związane z nieuiszczeniem opłat za parkowanie, w części dotyczącej nieuwzględnienia zarzutu nieistnienia obowiązków w zakresie zapłaty kosztów upomnienia w łącznej kwocie [...] zł i uznało zarzut w tym zakresie za zasadny i w tej części umorzyło postępowanie egzekucyjne, a w pozostałej części postanowienie utrzymało w mocy.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 grudnia 2014 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "ppsa"), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ponadto wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie to opatrzone zostało tym samym rygorem.
Przesyłkę poleconą zawierającą m.in. wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono skutecznie stronie skarżącej w dniu 9 grudnia 2014 r. co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach tej sprawy.
W dniu 17 grudnia 2014 r. (data nadania) strona skarżąca nadesłała dokument, o który została wezwana, tj. informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców KRS dotyczącą Spółki.
W tym dniu uiściła także wymagany wpis sądowy od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 ppsa, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, publ. LEX nr 516658). Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 ppsa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005/5/91). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.
Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Orzecznictwo sądowe zgodne jest przy tym co do tego, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne w skutkach z nieuiszczeniem wpisu (por. np. postanowienia NSA: z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 60/11, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 965219; z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/11, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 965208).
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniami do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczania wpisu od skargi upłynął bezskutecznie z dniem 16 grudnia 2014 r. Strona skarżąca zaś przesyłkę poleconą zawierającą informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców KRS nadała w dniu 17 grudnia 2014 r., w tym samym dniu uiściła też wpis od skargi. Powyższego dokonała zatem już po upływie wyznaczonego, siedmiodniowego terminu. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.