Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K., uwzględniając w całości skargę "A" Sp. z o.o., uchylił w całości zaskarżoną własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...] oraz orzekł o zwrocie podatku akcyzowego w kwocie [...] zł z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyroku akcyzowego niezharmonizowanego – samochodu osobowego marki [...] (nr nadwozia [...]) dokonanej w miesiącu [...] 2004 r.
Pismem procesowym z dnia [...] 2005 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, iż wyraża zgodę na umorzenie postępowania sądowego i jednocześnie zgłosił wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w kwocie [...] zł, jako że "wniosek o zwrot akcyzy został uwzględniony przez organ dopiero po sporządzeniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach". W tych ramach nie dołączono spisu kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W punkcie wyjścia należało stwierdzić, że art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., przewiduje, iż "organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy". Z tego uprawnienia skorzystał organ odwoławczy w niniejszej sprawie, a z analizy treści decyzji wydanej w dniu [...] r. wynika, że żądanie skargi zostało w całości spełnione. Na decyzję wydaną w trybie autokontroli strona nie wniosła skargi do sądu.
Skoro więc przedmiot zaskarżenia (decyzja organu odwoławczego) został wyeliminowany z obrotu prawnego, należało stwierdzić iż postępowanie sądowe, wszczęte skargą na ten akt, stało się bezprzedmiotowe. Dało to podstawę do umorzenia postępowania w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Odnośnie kosztów postępowania, obejmujących w niniejszej sprawie wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem w kwocie [...] zł oraz opłatę skarbową w kwocie [...] zł, Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. oraz art. 205 § 2 ustawy, jak również § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1a tego rozporządzenia. Rodzaj i stopień zawiłości niniejszej sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata nie uzasadniał, zdaniem Sądu, przyznanie opłaty wyższej w kwocie [...] zł na podstawie § 2 ust. 2 rozporządzenia.